به وبلاگ انجمن همیاران سلامت روان شهرستان مهاباد خوش آمدید

بررسى نقش دین در بهداشت روانى و فرآیندهاى روان درمانى

2009-11-18T13:31:00.000+03:30

بررسى نقش دین در بهداشت روانى و فرآیندهاى روان درمانى

مقدمه

هنگامى كه انسان دردمند و تنها, ناامید از كمك دیگران در كاهش دردهاى جسمى یا روانى خود راهى به جایى نمى یابد, هنگامى كه امید بهبودى از بیمار مبتلا به اختلال روانى یا جسمانى با سیرى مزمن و پیش رونده سلب مى شود و درمان هاى كلاسیك كمكى به او نمى كنند, تنها راهى كه براى نجات از اضطراب, افسردگى و دردهاى جان كاه او باقى مى ماند یارى جستن از ایمان و باور دینى است (كالابرس, 1987). باور به قدرت خداوند و نیایش او و سر نهادن به خواست و اراده الهى, در تسكین دردها به انسان توان تحمل مى دهد. در این حال است كه نیازهاى روحى تأمین مى شوند, سرمایه هاى اخلاقى تبلور مى یابند و انسان توان آن را مى یابد كه از جسم خود دور گردد و درد را حس نكند, یا آن چنان آرامش یابد كه تنش را تجربه ننماید (گالانتر, 1982).

رفتارهایى از قبیل, توكل به خداوند, صبر, دعا, زیارت و غیره مى توانند از طریق ایجاد امید به نگرش هاى مثبت باعث آرامش درونى فرد شوند. باور به این كه خدایى هست كه موقعیت ها را كنترل مى كند و مسئول عبادت كننده هاست, تا حد زیادى اضطراب مرتبط با موقعیت را كاهش مى دهد, به طورى كه اغلب افراد مؤمن, ارتباط خود را با خداوند مانند ارتباط با یك دوست بسیار صمیمى توصیف مى كنند و معتقدند كه مى توان از طریق اتكاء و توسل به خداوند, اثر موقعیت هاى غیر قابل كنترل را به طریقى كنترل كرد (كرال و شیهان, 1989).

افراد متدین به هر نسبت كه ایمان قوى و محكم داشته باشند از بیمارى هاى روانى مصون تر هستند. از جمله آثار ایمان دینى آرامش خاطر است. ایمان دینى به حكم این كه به انسان كه یك طرف معامله است, نسبت به هیجان كه طرف دیگر معامله است, اعتماد و اطمینان مى بخشد, دلهره و نگرانى نسبت به رفتار جهان را در برابر انسان از میان مى برد و به جاى آن به او آرامش خاطر مى دهد (مطهرى, 1375).

به عقیده بوالهرى (1376) دین, روان شناسى و روان پزشكى از بدو ظهور و گسترش فعالیت هاى خود, اهداف مشتركى چون اصلاح احساسات, تفكرات و رفتارهاى فردى و گروهى داشته اند.

از نظر داویدیان (1376) ایمان, معتقدات مذهبى, دستورات دینى, مراسم و آیین هاى مذهبى همه عواملى هستند كه مى توانند در امر درمان و پیش گیرى از اختلالات روانى به نحو مؤثرى به كار برده شوند به شرط آن كه, روش بكارگیرى آنها آموخته شود و موارد استفاده از آنها شناخته شود, مخصوصاً این كه افراد, چه سالم و چه بیمار, و چه درمان گر و درمان شونده, از لحاظ درجه ایمان و میزان دین دارى تفاوت هاى فاحشى با یك دیگر دارند. برخورد آنها با مسایل دینى متفاوت است و انتظارات آنان از دین یكسان نیست.

از آن جا كه در بسیارى از رویكردهاى مشاوره به ویژه رویكردهاى انسان گرایانه توجه به خواسته ها, ارزش ها, تمایلات و اعتقادات مراجع مورد تأكید مى باشد, در استفاده از رویكرد درمانى در جامعه اسلامى نگرش اسلام به انسان, آفرینش هدف مند وى كه در جهان بینى افراد مسلمانان و نگرش آنان به زندگى نمودار مى گردد, در درمان بسیارى از اختلالات نوروتیك نظیر اضطراب, افسردگى و وسواس مى بایست مورد توجه درمان گر قرار گیرند. به استناد این مطلب كه استفاده از نگرش, آموزش ها, آداب و عبادات دینى در قالب رویكردهاى شناخت درمانى و رفتار درمانى نتایج مطلوب تر درمانى را در درمان افراد معتقد به دین دربردارد, بدیهى است به عنوان یك اصل در هر برنامه ریزى درمانى علاوه بر ارزیابى آسیب شناختى, دیدگاه ها, ارزش ها و اعتقادات فرد مراجع در كنار ویژگى هاى جمعیت شناختى و سایر اطلاعاتى كه در یك مصاحبه تشخیصى گردآورى مى گردد, مى بایستى مورد توجه و ارزیابى قرار داده شود تا به عنوان خزانه فكرى مراجعه كننده در فرایند درمان مورد بهره بردارى قرار گیرد. امر خطیرى كه متقدمین علم روان شناسى بدان توجه زیادى نشان مى دادند و پس از یك دوره انكار این وجه مهم انسانى توسط درمان گران, اخیراً نیز توسط بسیارى از نویسندگان مورد تأكید قرار گرفته و براى چاپ تجدیدنظر شده DSM1نیز توصیه شده است (بیان زاده, 1376).

روان درمانى دینى رویكردى نوین در درمان بیمارى هاى روانى و اختلالات عاطفى است كه به تحقیق مى توان ریشه آن را در كارهاى یونگ پیدا كرد. دین و سلامت روان هر دو به منزله یك سیستم با عوامل بى شمارى در ارتباط هستند. آن طور كه واندرزاندن (1993) مى گوید در گذشته هاى دور و حتى در حال حاضر در بعضى از نقاط, مسئولیت درمان بیماران با افرادى است كه با نیروى مافوق طبیعى كار مى كنند (رمضانى, نوباى نژاد و بوالهرى, 1376).

استفاده از روش هاى دینى در درمان بیمارى هاى روانى در دو دهه اخیر مورد توجه و بررسى پژوهش گران و روان درمان گران قرار گرفته است و گزارش هاى چندى در خصوص اثربخشى این روش انتشار یافته است (اظهر, وارمه و داراپ, 1994; اظهر و وارمه, 1995; پریستر, 2001). براساس یافته هاى اكثر پژوهش ها به نظر مى رسد كه بیماران داراى مشكلات روان شناختى با توجه به داشتن زمینه هاى دینى, از روان درمانى هایى كه محتواى دینى نیز دارد, بیشتر بهره خواهند گرفت. به عبارتى, به نظر مى رسد كه اضافه كردن یك برنامه بر پایه قواعد دینى در بهبود علائم بیمارى نقش مؤثرى داشته باشد (بیان زاده, 1376; دادفر, 1376).

اعتقادات و اعمال دینى, نیاز انسان در جهان هستى است. نیاز به فهمیدن مبدأ وجود, هدف زندگى و نقش انسان در زندگى, نحوه ارتباط انسان با دیگران و پاسخ انسان به جهان هستى از جمله این نیازهاى دینى است. این نیاز بشر در تمام دوران و در تمام جوامع مطرح بوده است (ساچمن و ماتیوز, 1988).

نقش دین در رابطه با بهداشت و شفا از قرون بسیار دور شناخته شده بود. در طول هزاران سال, دین و پزشكى در مداوا و كاهش رنج هاى انسان شریك یك دیگر بوده اند (همان منبع). اما نقش دین در مورد اساس وجودى انسان و شفاى انسان موضوع پژوهش هاى چندانى قرار نگرفته است (لارسون و همكاران, 1986). شاید فقدان بررسى هاى دقیق علمى ناشى از اثرات باقیمانده انقلاب علمى رنسانس باشد. رشد و اوج گیرى موفقیت هاى علمى در این دوران تنش جدیدى ایجاد نمود و نهایتاً پزشكى و دین را جدا نمود و بدین امر منجر گردید كه دین به مراقبت از روح و پزشكى به مراقبت از بدن و سپس روان محدود گردید. به این ترتیب, مذهب فقط و فقط به ایمان محدود گردید كه بنا به ماهیتش قابل تصدیق و اثبات نبود و از این رو پژوهش هاى غیر علمى و پژوهش هایى كه متكى بر داده ها نبود, اجرا گردید. در نتیجه بررسى هاى علمى اندكى در مورد تأثیر دین بر سلامتى صورت گرفت. این در حالى است كه دین هم چنان عاملى اصلى در زندگى بسیارى از انسان هاست و اعمال مذهبى به طور رایجى در جمعیت عادى وجود دارد. با وجود آمارهاى چشم گیر در مورد تأثیر دین بر زندگى مردم, پژوهش گران به اثر این متغیر در بهداشت و سلامت جسمانى و روانى غفلت كرده اند و فقط در سال هاى اخیر است كه باور و اعتقادات دینى مورد پژوهش علمى قرار گرفته اند (همان منبع).

امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند تفكر و اندیشه در باب تأثیرگذارى تقیدات دینى بر تمامى امور انسانى به ویژه مسائل عاطفى و روحى هستیم. امروزه بسیارى از اندیشمندان و صاحب نظران بر این باورند كه مذهب تأثیر انكارناپذیرى بر سلامت روح و جسم و دیگر ابعاد زندگى بشر دارد, و در میان ادیان الهى, دستورات اسلام پیرامون بهداشت جسم, روان و سایر امور… كامل ترین فرامین است, به ترتیبى كه طبقه بندى رفتار از نظر اسلام متأثر از مفاهیم بهنجار و نابهنجار است. افزون بر آن, رفتار داراى دو بعد دیگر شامل: (1) بعد اعتقادى; یعنى موضع گیرى فلسفى در قبال هستى و (2) بعد روانى است. تا زمانى كه سلامت و بهنجارى اعتقادى حاصل نشود, سلامت روانى هم حاصل نمى شود. باید گفت كه این دو صفت به طور اجمالى رفتار اسلامى فرد مقید و پایبند را نشان مى دهند, یعنى رفتار سالم و بهنجار را در تمامى معانى آن (مطهرى, 1375).

بسیارى از فرهنگ ها افزون بر درمان هاى پزشكى كلاسیك, روش هاى سازمان یافته اى براى مقابله با بیمارى هاى بدنى و روانى در خود دارند. در این راستا همواره ایمان و اعتقاد دینى داراى اهمیت بوده و درمان مبتنى بر ایمان به خداوند به عنوان نیروى مافوق طبیعت, سابقه اى دیرینه در بین پیروان ادیان گوناگون داشته است (نس و وینتروب, 1981). گرچه امروزه درمان بیمارى هاى بدنى و روانى در پزشكى مبتنى بر استفاده از روش هاى مرسوم پزشكى, فیزیكى و شیوه هاى متداول روان درمانى است و بیشترین تأكید در این روش ها در كتب آموزشى مشاهده مى شود, بررسى هاى بین فرهنگى كه توسط روان پزشكان, روان شناسان و متخصصین مردم شناسى انجام شده نشان مى دهد كه رابطه ایمان و اعتقاد دینى با بهبودى نه تنها در جوامع شرقى بلكه در پیروان ادیان سراسر جهان موضوعى ثابت شده است. بنابراین, استفاده از این نیروى بالقوه در بهبودى بیمارى هاى بدنى و اختلالات هیجانى و رفتارى آثار مؤثر درمانى را دربر دارد (فاوازا, 1982).

باید به یاد داشت كه بروز بیمارى صرفاً تحت تأثیر عوامل فیزیكى و زیستى نبوده و جسم و روان هر دو در بروز بیمارى مؤثرند. تردیدى نیست كه پزشكى نوین پیش رفت هاى زیادى نموده و سیر شتابانى نیز در دست یابى به دقیق ترین روش ها براى درمان بیماران دارد. تكنولوژى جدید پزشكى با پیچیده ترین ابزارها به كمك پزشكان آمده و آخرین روش هاى تشخیصى جراحى و طبى از یك سو; و شیوه هاى دقیق روان درمانى مبتنى بر تازه ترین یافته هاى روان شناختى از سوى دیگر براى درمان و كاستن دردهاى جسمى ـ روانى انسان به كار گرفته مى شود, با این حال انسان دردمند در چنگال بسیارى از بیمارى ها اسیر مانده و این پیش رفت ها گره گشاى مشكلات نمى گردد. از آن جا كه بینش و ارتقاء انسان به دین و ایمان به اصول الهى در بهبود سیر بیمارى, كاستن از درد و رنج و افزایش تحمل عوارض بیمارى نقش تعیین كننده دارد, به كارگیرى این نیروهاى بالقوه و ارزش مند, داراى اهمیت است.

بهترین شیوه براى بررسى نقش دین در سلامت روان و فرآیندهاى روان درمانى این است كه كنش دین را از لحاظ روان شناختى به چند جنبه تقسیم نماییم. آن گاه در هر جنبه به بررسى شواهد پژوهشى موجود بپردازیم تا نتیجه گیرى آسان شود. مى توان شواهد پژوهشى و تجربى نقش دین از لحاظ روان شناختى را در شش محور زیر طبقه بندى كرد:

1. دین و بهداشت روانى;

2. دین و مقابله با فشار روانى;

3. مقابله هاى دینى و سلامت روان;

4. دیدگاه افراد دینى در مورد جهان;

5. چگونگى پاسخ افراد متدین به مداخله هاى روان درمانى و مشاوره اى;

6. فنون دینى مورد استفاده در روان درمانى.

منبع :http://mosbateman.blogfa.com/post-1331.aspx

راه کارهای عملی دیگر در مقابله با افسردگی

2009-10-24T00:24:00.002+03:30

1. پرهیز از تنها ماندن.

2. شرکت در تفریحات، گردشها، ورزشها و بازیهای جمعی.

3. انجام کارهایی که زود به نتیجه می رسد.

4. مطالعه تاریخ اقوام و ملل، فراز و نشیب زندگی آنان.

5. برنامه ریزی صحیح با استفاده از کمک افراد دارای صلاحیت.

6. بالا بردن سطح مطالعه.

7. پرهیز از بیکاری.

8. دقّت در انتخاب ها.

9. شناخت هدف از زندگی.

10. پرداختن به امور هنری مانند خطاطی، نقاشی و .... طبق استعداد خود.

11. خودداری از حضور در محیط های آلوده به انحرافات اخلاقی و گناه آلود.

12. وضو داشتن و تجدید وضو در طول روز.

13. محاسبه در پایان روز و مقایسه با روزهای گذشته.

14. فکر نتوانستن را از سر بیرون کنید.

15. عرضه و ارائه تواناییهای علمی و عملی خود به دیگران و استفاده از آنها در جهت خدمت به مردم.

16. امید داشتن به آینده.

17. نترسیدن از شکست و توجه به طبیعی بودن شکست ها برای همة انسانها.

18. مطالعه و توجه به شکست های شخصیت های مطرح تاریخ.

19. شناسایی نقاط قوّت جسمی و روحی، زیباییهای ظاهری و توانایی های باطنی.

20. توجه به اختلاف بین انسانها و مقایسه نکردن خود با دیگران.

21. در صورت شکست در یک کار یا رشته یا حرفه، پرداختن به امور دیگر.

22. همنشینی با افراد موفّق.

23. پرهیز از قضاوت عجولانه.

24. توجّه و اهتمام به انجام وظیفه به جای اندیشیدن به شکست یا پیروزی.

منبع:سایت اندیشه قم

خوشبختی

2008-09-26T23:21:00.001+03:30

با سلام و معذرت خواهی بخاطر دیر آپدیت شدن وبلاگ

خوشبختی

1.خواستار سعادت دیگران بودن، بزرگترین خوشخبتی هاست.

2. تربیت یگانه هادی بشر به سوی رستگاری است و تنها عامل سعادت است.

3. كسی كه بتواند از بدبختی ها و نومیدی های زندگی كه دیگران از آن می نالند برای خود خوشی تولید كند و از آن برخوردار شود خوشبخت است.

4. خوشبختی ، نشاط و شادی مُسری است ؛ بنابراین همواره كوشش كن كه خود را در میان افراد خانواده ، دوستان و آشنایان گشاده رو و دلشاد و خوشبین جلوه گر سازی.

5. در منتهای مكنت( رنج )و بدبختی به اندك چیزی می توان دلخوش و بی نیاز شد.

6. دوری از مردم شریر ، دریچه سعادت و نیك بختی است.

7.دل دانا در ایام خوشبختی مانند گل نیلوفر نرم است و در هنگام بدبختی مانند صخره كوه قرص و محكم.

8. سعادت گلی است كه می تواند از وزش یك نسیم ضعیف،افسرده و پژمرده گردد.

9. غنچه خوشبختی در جای تاریك و بی صدا و گودی پنهان است كه بسیار نزدیك ماست ولی كمتر از آنجا می گذریم و آن دل خود ماست.

10. كسی كه از چیز كمی احساس خوشبختی نمی كند ، با داشتن همه چیز هم خوشبخت نخواهد بود .

11. كلید سعادت و خوشبختی ما در اختیار پندار و گفتار و كردار ماست.

12. مردم هرگز خوشبختی خود را نمی بینند ، اما خوشبختی دیگران همیشه در جلو دیدگانشان مجسم است.

13. مقصود از زندگانی فقط خوشبختی نیست بلكه تكامل آن است.

14. نیكبخت كسی است كه نه از مردن كسی شاد شود و نه كسی از مردن او شاد گردد.

15. نیكبخت آن كسی است كه آموزگارش روزگار بوده است.

16. یك راه بیشتر برای خوشبختی وجود ندارد ، آن هم كاستن نگرانی درباره ی چیزهایی است كه ما فوق قدرت ما قرار گرفته اند.

17. خوشبخت كسی است كه از زندگی دیگران درس عبرت بیاموزد.

18. مرد نیكبخت كسی است كه جریان زندگانی را بدون برخورد با تألمات روحی و جسمانی شدید طی كند.

19. بزرگترین سعادت فرار از فلاكت است.

20. خوشبختی خانوادگی طولانی ترین و محكم ترین و شیرین ترین سعادت ها است.

http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=6565

احترام وتوجه مثبت

2007-12-13T20:59:00.001+03:30

روگر در سال 1957 طي مقاله اي توجه مثبت و بي قيد و شرط را يكي از شروط تغيير ساختار شخصيت بيان نمود.

توجه مثبت در صورتي بي قيد و شرط مي باشد كه به رفتار فرد مراجعه كننده بستگي نداشته باشد. يعني به مراجعه كننده به عنوان يك انسان نگريسته مي شود؛ نه مجموعه اي از رفتارها. روگر از اصطلاحات ديگري نيز براي بيان اين مطلب استفاده نمود كه از آن جمله مي توان به پذيرش مراجعه كننده به عنوان يك انسان با توجه به ويژگي هاي مثبت ومنفي او اشاره نمود. در اين مجال ابتدا به ماهيت احترام مي پردازيم سپس به چگونگي سنجش و آشكار شدن آن خواهيم پرداخت.

ماهيت احترام

مراقبت كردن، پاداش دادن، ارزش قائل شدن و دوست داشتن از ديگر اصطلاحات به كار گرفته شده براي بيان احترام مي باشد. احترام يك مراقبت غير مالكانه است. به فرد مراجعه كننده به عنوان شخصي ارجمند نگريسته مي شود. او محترم شمرده مي شود. نگرش مشاور بدون ارزيابي، قضاوت، انتقاد، تمسخر، بي ارزش نمودن يا حتي شك مي باشد. البته اين بدان معنا نيست كه او با تمام رفتارها موافق باشد و با ديده اغماض به آنها بنگرد. روانكاو در يك نگرش بدون قضاوت، هنجارها واخلاقيات شخصي و اجتماعي خويش را ناديده نمي گيرد. در عين حال مراجعان به عنوان يك شخص پذيرفته مي شوند. نيازي نيست آنها خود را تغيير دهند يا براي اينكه مورد پذيرش قرار بگيرند، طور ديگري رفتار كنند و يا سعي كنند كامل و بي عيب باشند. ايرادات و نقاط ضعف نيز به عنوان قسمتي از شخصيت يك انسان به همراه خطاها واشتباهات پذيرفته مي شوند.

احترام را مي توان به نحوه گوش كردن روانكاو به حرفهاي مراجع و نيز تلاش او براي درك وي و طريقه ارتباط برقرار كردن با وي تعبير نمود. به عبارت ديگر احترام با درك طرف مقابل افزايش مي يابد. زماني كه مراجع به عنوان يك فرد يا يك انسان محترم شمرده مي شود، احترام به وي به موازات درك منحصر به فرد بودن او به عنوان يك انسان افزوده خواهد گشت.

دوست داشتن غير مالكانه نيز اصطلاح ديگري است كه معادل احترام بكار مي رود. علاقه اي واقعي در فرد مراجعه كننده وجود دارد، حس توجهي خالصانه نسبت به وي، حس اعتماد يا عشق. دوست داشتن غير مالكانه به معناي انفعال و مسؤوليت پذير نبودن نيست. دوست داشتن غير مالكانه بازتاب عملي مثبت است كه در بر گيرنده حضوري شخصي وفعال مي باشد. هر چند احترام در ابتدا با مكالمه كردن يعني حد اقل دوست داشتن ابراز مي گردد، اما دوست داشتن واحترام را مي توان به روش هاي متفاوت بيان نمود.

البته بايد تاكيد كنيم دوست داشتن غير مالكانه همواره با لحني گرم وصدائي آرام ابراز نمي شود، بلكه مي تواند با لحني عصباني نيز بيان شود. در بررسي نهائي، تجربه فرد مراجعه كننده از اهميت زيادي بر خوردار است واحتمال دارد وي تلاش روانكاو را براي شريك شدن در تجارب وي، نشانه اي از احترام روانكاو به سطح پيشرفت خود بداند.

رفتار باز و صادقانه با فرد مراجعه كننده نيز غالبا نشانه اداي احترام به فرد مراجعه كننده مي باشد. اما مسئله اي كه در اينجا مطرح مي شود اينست که احترام گذاشتن بايد بي قيد و شرط باشد. روگر در اين باره كمي مردد بوده است ولي مطالعاتي كه بعدا توسط اسپاتس انجام شد، نشان داد بي قيد و شرط بودن از توجه مثبت جدا نيست. برت- لنارد نوعي رابطه ابداعي در مراجعه كنندگان كشف نمودند كه شامل مقياس هاي جداگانه اي براي توجه مثبت و توجه بي قيد و شرط بود. در هر حال ظاهرا اين روابط از يكديگر مستقل نيستند. البته اين مورد موضوع بي قيد و شرط بودن را روشن نمي كرد. احتمالا بي قيد و شرط بودن عاملي اساسي در هر دو رابطه مي باشد.

اما كاركهوف و برنسون توجه مثبت و بي قيد و شرط و نيز دوست داشتن غير مالكانه را هنجارهائي نادرست مي دانند. به نظر مي رسد بي قيد و شرط بودن چيزي بيشتر از يك عامل جلوگيرنده اوليه براي احساسات، نگرش ها و قضاوت ها نباشد. به نظر مي رسد نگرش بدون قضاوت و ارزيابي و نيز تمايز قائل شدن ميان پذيرش مراجعه كننده به عنوان يك شخص قابل احترام صرفنظر از جنبه هاي رفتاري غير قابل پذيرش وي معنا و تفسير واژه بي قيد و شرط باشد.

سنجش احترام

در سال 1962 تراكس يك مقياس آزمايشي متشكل از 5 نكته براي سنجش دوست داشتن غير مالكانه تعبيه نمود. تنوع در بي قيد و شرط بودن تحت عنوان پذيرش تجربه مراجعه كننده بدون شرايط تحميلي تعريف شد. دوست داشتن در برگيرنده مراقبت غير مالكانه از فرد مراجعه كننده به عنوان يك فرد خاص مي باشد. بنابراين مي توان آن را تمايلي براي تقسيم يكسان خوشي ها و كاميابي ها و نيز افسردگي ها و شكست ها دانست. دوست داشتن غير مالكانه، ارزش قائل شدن براي بيمار به عنوان يك شخص، صرفنظر از ارزيابي رفتار يا افكار وي مي باشد. كارك هورف مقياس خود را براي سنجش احترام در درك فرايندهاي شخصي به شرح زير آماده نمود:

سطح(1):

بيان شفاهي و رفتاري از سوي اولين شخص همراه با عدم احترام (يا توجه منفي) نسبت به دومين فرد. به طور خلاصه گوينده به شيوه هاي گوناگون، حس عدم احترام و يا توجه خود را نسبت به احساسات، تجارب و توانائي هاي شنونده بروز مي دهد. به عنوان مثال فرد به طرف مقابل خود مي گويد احساسات و تجارب وي اصلا ارزش فكر كردن ندارند يا طرف مقابل فرد توانائي نيست. در اين صورت احتمال دارد گوينده تنها منبع ارزيابي باشد.

سطح (2):

گوينده طوري با شنونده برخورد مي كند كه گوئي براي احساسات، تجارب وتوانائي هاي وي احترام كمي قائل است. به اين معنا كه گوينده به صورت مكانيكي يا انفعالي با شنونده رفتار مي كند و بسياري از احساسات طرف مقابل خود را ناديده مي گيرد.

سطح (3):

فرد حس احترام خود را نسبت به طرف مقابل خود منتقل مي كند و به احساسات، تجارب و توانائي هاي وي توجه نشان مي دهد. به عنوان مثال فرد به طرف مقابل خود احترام مي گذارد و نسبت به توانائي هاي وي براي بيان خويشتن و نيز برخورد خوب و سازنده او در موقعيت هاي زندگي توجه نشان مي دهد. به طور خلاصه مي توان گفت فرد با طرف مقابل مانند خودش رفتار مي كند.

سطح(4):

اين سطح در برگيرنده كمترين سطح عملكرد تسهيل كننده بين فردي مي باشد.

سطح (5):

فرد به صورت آشكار براي طرف مقابل احترام قائل است و به او توجه مي كند. پاسخ هاي تسهيل كننده اولين فرد به طرف مقابل احساس آزادي مي بخشد و او را قادر مي سازد خودش باشد و براي خود به عنوان يك وجود منحصر به فرد ارزش قائل باشد. به طور خلاصه مي توان گفت رفتارهاي تسهيل كننده باعث احساس توجه عميق فرد نسبت به احساسات، تجارب و توانائي هاي طرف مقابل مي گردد.

سطح (6):

فرد احترام زيادي نسبت به طرف مقابل به عنوان يك انسان و توانائي هاي او به عنوان يك وجود منحصر به فرد و آزاد قائل است. به اين معنا كه وي توجه عميقي به توانايي هاي انساني طرف مقابل خويش دارد.

وسواس 

2007-12-06T17:51:00.000+03:30

نگارش: حسن امين پور

کارشناس ارشد روان سنجی(سنجش و اندازه گيري)
عضو علمی دانشگاه پیام نور مرکز نقده
رئیس مرکز خدمات روان شناسی و مشاوره دانشگاه پیام نور نور مرکز نقده
عضو نظام روان شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران

==============================

آيا از وسواس چيزي مي دانيد؟

مردي که با وسيله نقليه خود در حال رانندگي است، ناگهان خود را متقاعد مي کند که کسي را زير گرفته است و براي يافتن پسر بچه اي مجبور به جست و جوي کنار جاده مي شود. پسر نوجواني روزانه شش ساعت از وقت خود را صرف شستشو مي کند و علي رغم اين همه هنوز هم پاکيزگي خود را باور ندارد. خانمي در تلاش براي حصول از برابري ابروانش سرانجام تمام موهاي آن را مي کند. شخص ديگري که از اين حالت در رنج است نمي تواند بدون انجام کامل تشريفات مذهبي از درب خانه وارد شود، اين همه در حالي است که روزانه صد مرتبه اجاق آشپزخانه خود را کنترل کند تا مطمن شود آيا واقعاٌ شير گاز را بسته است! تمام اين افراد از اختلال وسواسي رنج مي برند و تعداد اين افراد بالغ بر صدها هزار نفر است.
زماني که افکار و کارهاي ويژه بيماري شدت مي يابد کار و زندگي خانوادگي فرد قرباني کاملاٌ از هم پاشيده مي شوند، در مراحل بحراني اين بيماري انجام تشريفات بي پايان در زندگي روزمره حکم فرما مي شود. اغلب اين بيماران افکار بيهوده و شرم آور يا وحشتناکي در ذهن خود به وجود مي آورند که اين افکار در چرخه اي بي پايان تکرار مي شوند، با وجود اين که بيماري وخيمي است ولي تا کنون در ميان ما به قدري معمول بوده که توجهي بدان مبذول نشده است.
اغلب اين بيماران پريشاني خود را به طور شگفت آوري مخفي مي کنند. بايد در نظر داشت که اين بيماري به شيوه هاي متفاوتي در زندگي روزمره افراد خود را نشان مي دهد، بسياري از مردم به اعداد خوش يمن عقيده دارند، يا از راه رفتن در زير نردبان اجتناب مي کنند، به بسته نگهداشتن چتر در خانه و کوبيدن به تخته اعتقاد دارند. کارهاي تشريفاتي اين افراد از عقايد و عادات عامه پا فرا نهاده و مسئله اي کاملاٌ جداگانه مي باشند، در حقيقت اين افراد خرافاتي نيستند.
عادتهاي روزانه، تا حدودي مفيدند و هر زمان که اراده کنيم قادر به تغيير آنها هستيم، ولي بيماران وسواسي افکار و تشريفات خاصي دارند که از بيهوده بودن آنها باخبرند و روزانه ساعت هاي زيادي از اوقات خود را صرف استفاده از کلاس ها و يا گرفتن وقت خصوصي جهت درمان خود مي کنند. گرچه ممکن است چندين نوع وسواس همزمان با يکديگر در يک شخص مشاهده شود اما مي توان وسواس ها را از همديگر متمايز کرد که عبارتند از:
1- تصويرهاي وسواسي؛ گاهي ذهن را به گونه اي تسخير مي کنند که گويي تصوير بر آن نقش بسته است، مثلاٌ مادري که مدام تصوير به خون آلوده فرزندش را مي بيند.
2- افکار وسواسي؛ مشکلات زيادي را در زندگي روزمره به وجود مي آورند. مثلاٌ فکر وجود ميکروب در همه جا و ترس ازخطر سرايت بيماري موجب مي شود تا خود از دست زدن به همه چيز پرهيز کند.
3- ترديده اي وسواسي؛ ممکن است بر زندگي گذشته و يا آينده متمرکز شوند، ترديد نسبت به گذشته به باز پديد آوري دائم آن منجر مي شود و فرد را در افکار گذشته غوطه ور مي سازد و ترديد نسبت به آينده نيز فرايند زندگي را دچار اختلال مي سازد، چرا که توانايي زندگي از فرد را سلب مي کند.
4- رفتارهاي بي اختياري؛ شستن، وارسي کردن، لمس کردن و جز آن به منزله رفتارهاي انعطاف ناپذيري هستند که شخص براي پيشگيري يا کاهش حالت درماندگي و اضطراب، خود را مجبور مي سازد که آنها را انجام دهد و تصور مي کند که اگر آنها را انجام ندهد، حادثه اي وحشتناک که ماهيت آن نيز مشخص و معلوم نيست، به وقوع خواهد پيوست.
افراد وسواسي نمي توانند افکارشان را از ذهنشان خارج کنند و اين خصوصيت اصلي اين بيماري است، بعضي از آنها بررسي کننده اند، به طور مداوم و هميشگي چراغ ها، درها و قفل ها و ... را ده تا بيست مرتبه بررسي مي کنند يا کارهاي خاصي را بارها و بارها تکرار مي کنند. گروه ديگري ساعت ها براي ايجاد يک تقارن بي ارزش وقت تلف مي کنند مثلاٌ بند کفش هايشان بايد کاملاٌ مساوي باشد، ابروان عيناٌ با هم يکي باشند، اما در اکثر موارد بيمار فردي شستشو کننده است وي احساس مي کند که مرتباٌ بايد خود را بشويد، گروه ديگري وسواس مو کني دارند، کندن مو معمولاٌ در حضور ساير افراد( به استثناي اعضاي خانواده) انجام نمي گيرد و موقعيت هاي اجتماعي ممکن است از بروز آن جلو گيري کنند. بعضي از آنان ممکن است موي ديگران را درآورند و گاهي ممکن است به دنبال فرصت هايي باشند که به صورت پنهاني دست به اين کار بزنند. ناخن جويدن، خاراندن، گاز زدن و خراشيدن پوست ممکن است با وسواس در ارتباط باشند. تمام اين اين مشکلات موضوع مشترکي دارند، شما نمي توانيد به چشمان خود اعتماد کنيد که ديگر چرکي نمي بينيد، يا واقعاٌ باور کنيد که در قفل شده است. با آگاهي و دانستن بر اين که کار ناجوري کرده ايد، علي رغم اين احساس خوب، بايد به بررسي کردن و حساب کردن ادامه دهيد. نمي توانيد اين افکار را از خودتان دور کنيد. اجبارهاي غير ارادي، نياز به تشريفات ظريف و مخصوص به خود دارند، يا فعاليت هاي تشريفاتي خاصي که غير منطقي و خيالي بوده و در عين حال جالب توجه نيز مي باشند را به وجود مي آورد و اين خصوصيت وسواس است.
شايد نقش اصلي ما مانند عملکرد رادار، از بررسي کردن مدام و بي شماري تشکيل شده است و با اين که نمي توانيم آگاهانه اين عمل را انجام دهيم ولي هنوز به طور جدي آن را تکرار مي کنيم. در فرايند بيماري وسواسي در ذهن ما اختلالي به وجود مي آيد که براي توقف قطعي آن کاري برايمان حاصل نمي شود( دستانم به حد کافي تمييز است، مي دانم که شير اجاق گاز بسته شده است، در قفل است و ...)، شکها و ترديدها به زندگي معمولي ما ظلم وستم روا مي کنند و منتهي به تکرارهاي بيهوده و کارهاي تشريفاتي پوچ مي شوند.
بر آن شده ام تا جزئيات ريز اعمال وسواسي را در زندگي روزمره ام را مورد بررسي قرار دهم. من هم در اتاق يا شير گاز را وارسي مي کنم ولي نه بيش از اندازه، چگونه مي فهمم که بايد اين وارسي را متوقف کنم.ما همگي به طور دسته جمعي بررسي کننده هستيم. وقتي دوستي هفته ها با تماس نگيرد اول اين فکر به ذهنمان خطور خواهد کرد که چه عمل اشتباهي از من سر زده است؟ آيا او از دست من عصباني است؟ آيا آخرين باري که او را ديدم با وي پرخاشگري کردم؟ به او کلک زدم، نسبت به او گستاخي کردم و سخناني از اين قبيل؟ دست آخر هم معلوم مي شود که دوستمان سرش شلوغ بوده است يا با مشکلات و کارهاي خويش دست به گريبان بوده است، ولي اگر خوب به قضيه توجه کنيم در مي يابيم که اغلب اوقات ما بررسي کننده هستيم.
هادي از نوع خاصي از بيماري وسواس رنج مي برد.، مشغوليت شديدش نسبت به ميکروب ها او را به يک زندگي وهمي درباره آلودگي سوق داده است. وي را از دوران کودکي از ميکروب ها ترسانيده اند. اين ترس از يک سخت گيري ساده شروع و دست آخر به مهر و موم کردن درها و پنجره ها، تاريک کردن اتاق ها و روکشيدن روي اشياء، استفاده از حوله هاي کاغذي و پارچه اي منتهي شد. خوردن و نظافت کردن وي روزانه ساعت ها وقت مي گرفت. اما در اواخر زندگي نتوانست حتي ساده ترين مواظبت ها را از خود به عمل آورد.
اين افراد دستان و بازوانشان را آنقدر مي شويند که به علت شست و شوي مکرر دستشان سرخ يا حتي خونين مي شود. بعضي از خانم ها آنقدر به نظافت اهميت مي دهند که موقعي شوهرشان از محل کار برگشت نمي گذارند به اتاق وارد شود تا اين که او به حمام برود و تمام لباس هايش را ضدعفوني کند، آن قدر به گردگيري و نظافت خانه، درب و مخصوصاٌ شيشه ها اهميت مي دهند که ديگر زماني براي صرف کارهاي ديگر از جمله تربيت فرزندان، صرف کردن وقت با همسرشان را نخواهند داشت. ميز تحريرها و کشوهاي آنان به گونه اي بيهوده مرتب شده اند، قوانين حاکم بر اين رفتارها بر اساس مفاهيمي اانتزاعي و بي حاصل ترتيب داده شده اند. وقتي که اين بيماري شدت مي يابد اين عادات به صورت کاريکاتورها و تحريف عادت هاي مفيد روزانه در مي آيند. دردناک ترين و عذاب آورترين جنبه بيماري، بينشي است که بيماران از پوچي و بيهودگي افکار شوريده خود دارند، افکاري که زندگي آنها را تباه مي کند اين مقاله وصف بيماراني تنها و وحشت زده است که متن نمايش هايشان از جايي در داخل مغزهاي آنان جوانه مي زند.
اين بيماري مخصوص افراد پر استعدا و ثروتمند و شجاع نيست، ممکن است در نوجواني يا نخستين سال هاي جواني آغاز شود اما امکان بروز آن در خلال کودکي نيز وجود دارد، خانواده ها از داشتن کودکي بيمار مطلع نيستند، بسياري از آنان از کودکي بيماري خود را مخفي نگه مي دارند، در حالي که ماه ها وسال ها از آن رنج برده اند، تحقير شده اند و چون نمي خواهند يک ديوانه تلقي شوند آن را پنهان نگه مي دارند.
بر اساس نظر محققان بيست درصد از اختلال هاي وسواسي قبل از پانزده سالگي و پنجاه تا شصت درصد آنها قبل از بيست سالگي شروع مي شوند اما بايد متذکر شد که نشانگان واقعي وسواس تقريباٌ قبل از هفت سالگي آشکار نمي گردد. در مردان نسبت به زنان زودتر بروز کرده و معمولاٌ شروع آن در مردان بين شش تا پانزده سالگي و در زنان بين بيست تا بيست و نه سالگي قرار دارد. اين بيماري نادر نيست و وقتي مطالعات بيشتري صورت گرفت ناگهان بيماري رواني دهه 1980 شناخته شد.

منابع
راپوپورت، ژوديت ال، ترجمه سيد سليماني، آذر( 1375). وسواس، انتشارات آسيا، چاپ اول
دادستان، پريرخ( 1380). روان شناسي مرضي تحولي، انتشارات سمت، چاپ چهارم
انجمن روان پزشکي آمريکا( 1994)، ترجمه نيکخو، محمد رضا و همکاران( 1374)، راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني، انتشارات سخن، چاپ اول

افسردگي (Depression)

2007-12-06T17:42:00.000+03:30

==============================

افسردگي يکي از شايع ترين بيماري هايي است که تا اکنون آدمي با آن مواجهه شده است و امروزه لقب سرماخورگي بيماري هاي رواني گرفته است. افسردگي مي تواند بدون هيچ دليل واقعي در يک فرد کاملاًسالم ظاهر شود و غالباً با تغيير خلق و عصبانيت شروع مي گردد. افسردگي عادي شامل غمگيني و خستگي زود گذر ناشي از عوامل استرس زا است. افسردگي در هر مورد ممکن است پديد آيد. اکثر خودکشي ها به وسيله افراد مبتلا به افسردگي اوليه صوت مي گيرد. فرد افسرده غمگين، گرفته، درمانده و مأيوس است. هميشه احساس لذت و علاقه اش را از دست مي دهد. افراد افسرده کم اشتها شده و به طور محسوسي کاهش وزن پيدا مي کند، افراد افسرده بي قرار بوده و پيوسته قدم مي زند. بي خواب است و کاهش انرژي، خستگي مفرط و احساس فرسودگي دارد. فرد افسرده احساس گناه و بي ارزشي داشته و در فکر کردن مشکل دراد ولي معمولاً فکر مرگ و خودکشي دارد. اکثر افراد افسرده ظاهري افسرده دارند و در بعضي موارد قيافه غمگين، چشمان بي حال و بي نور، قد خميده همراه با تکلم و حرکات آهسته و کند دارند. از ديگر نشانه هاي افسردگي مي توان به موارد زير اشاره کرد کاهش ليبيدو(کاهش علاقه در مسايل جنسي)، بي علاقگي نسبت به فعاليت هاي مورد علاقه، اشکال در تمرکز، يأس( نوميدي به آينده)، کاهش احترام به خود و داشتن هيپوکندريايي(بيماري خيالي).
علل و عوامل بروز افسردگي:
شکست، بيکاري، سوگواري، کم خوني، نارسايي غده تيروئيد، تغيير فصل، غده مغزي، بيماري پارکينسون، عفونت هاي حاد و ويروسي، داروهاي ضد فشار خون، عوامل ارثي - خانوادگي، شرايط در خصوصيات و رشد و تکامل فرد از عوامل سبب ساز و زير بنايي اين بيماري به شمار مي روند.
رويکردها و ديدگاه ها در مورد علل افسردگي:
1ـ نظريه هاي زيست شناختي: پيش فرض هاي نظريه هاي شناختي اين است كه علت افسردگي يا در ژن ها قرار دارد كه از طريق توارث از والدين به فرزندان منتقل مي شوند، يا نارسائي عمل فيزيولوژيكي كه ممكن است پايه ارثي يا غير ارثي داشته باشند. يافته هاي مربوط به دوقلوها از 1930 به بعد بيانگر آن است كه عوامل ارثي موجب نوعي افسردگي مي شود. بسياري از پژوهندگان عامل ارثي را همراه با آن چه كه در زندگي شخص به وقوع مي پيوندد، يعني تركيب آمادگي هاي ارثي و فشارهاي رواني محيطي را علت احتمالي رفتار افسرده مي دانند.
2ـ ديدگاه روان پويايي :فرويد و كارل آبراهام در مقالات جداگانه اي دربارة افسردگي اين اختلال را به عنوان يك واكنش پيچيده نسبت به از دست دادن چيزي توصيف نمودند. فرويد عقيده داشت كه فرد مبتلا به افسردگي يك وجدان تنبيه كننده يا وجدان اخلاقي قوي دارد او بر احساس گناه كه وجدان موجب آن مي شود تاكيد مي ورزد. نظريه هاي روان پويايي بر احساسات و واكنش هاي ناخوآگاه نسبت به موقعيت هاي جديد كه اساس آنها حوادث قبلي زندگي است تاكيد مي ورزد .يك سابقه تاريخي افسردگي عبارت است ازاختلال در روابط اولية كودكي.
3ـ ديدگاه اصالت وجودي : نظريه هاي اصالت وجود بر ازدست دادن عزت نفس متمركز هستند، شيء از دست رفته مي تواند واقعي يا سمبليك باشد . قدرت، مقام اجتماعي يا پول. ولي از دست دادن خود به خود بدان اندازه اهميت ندارد كه تغيير در خود ارزيابي فرد بر اساس آن از دست دادن.علت شايع افسردگي در مردان از دست دادن شغل است كه بيانگر ارزش شخص در نظر خودش است و يك علت شايع افسردگي در زمان از دست دادن همسر مي باشد كه منبع اصلي ارزش وي مي باشد. بر اساس نظريه هاي انسان گرايي افسردگي احتمالا زماني ظاهر مي شود كه اختلاف بين من واقعي و من آرماني خيلي زياد شود به طوري كه براي شخص قابل تحمل نباشد.
4ـ نظرية يادگيري : پيش فرض نظرية يادگيري آنست كه افسردگي و فقدان تقويت به هم مربوط است. لوين سوهن و همكاران وي از پيشوايان تحقيق در زمينة افسردگي از نقطه نظر يادگيري هستند آنها به طور معمول تاكيد مي كنند كه ميزان پايين برون شد رفتار و احساسات غمگيني يا ناشادي كه با افسردگي همبسته مي شود مربوط است به ميزان پايين تقويت مثبت و يا ميزان بالاي تجارب ناخوشايند .
5ـ نقطه نظر شناختي: اساس اين نظريه اين است كه يك تجربة معيين ممكن است روي دو فرد تاثير بسيار متفاوتي بگذارد، آرون بك معتقد است كه افراد افسرده به اين دليل افسرده اند كه راه هاي اشتباه آلود و مبالغه آميز در فكر كردن دارند شخص افسرده يك نظر منفي دربارة خود، دنيا و آينده دارد طبق نظر بك اين شناخت هاي منفي علت افسردگي است، نه ساير چيزهاي اطراف شخص . ممكن است براي يك حملة افسردگي حوادث بيروني تسريع كننده باشد، ولي حتي در اين صورت نيز آن چه شخص دربارة آن حادثه فكر مي كند. نا آن حادثة في نفسه مي تواند عامل ايجاد كنندة افسردكي محسوب شود.
انواع اختلال هاي افسردگي
1 - افسردگي عمده (ملانكوليك): افسردگي عمده به صورت شديد و ماليخوليايي آن معمولادر سنين 40-50 سالگي رخ مي دهد كه قبلا به آن ماليخولياي كهن سالي گفته مي شد. افسردگي غالبا با عصبانيت و تغيير خلق شروع مي شود. به تدريج كه رو به وخامت مي گذارد، بيخوابي، بيقراري توام با راه رفتن مداوم و ماليدن دستها به يكديگر، سرزنش خود، ترس و گاهي حمله خهاي هرا س همراه است.
2ـ افسردگي توام با اضطراب: افسردگي و اضطراب غالبا با هم هستند. حالت بي قراري ملانكوليا را اغلب نمي توان از عوارض جسماني اضطراب تفكيك كرد، اضطراب هم بخشي از افسردگي است ، بيماراني كه دچار اضطراب هستند، اكثرا تا حدودي خلق افسرده هم دارند، تعدادي هم دچار افسردگي هاي عمده مي شوند.
3ـ افسردگي عمدة عود كننده نوع شبه يك قطبي : در اين افسردگي خلق، نيرو، علاقه به زندگي كاسته مي شود، ميل به خواب افزايش مي يابد، روند تفكر و اعمال كند گشته، اعتماد به نفس كاهش مي يابد، شك وترديد نسبت به خود افزايش يافته، تمركز و حافظه كم مي شود، آرامش سلب گشته، اشتها مختل شده و بالاخره ارزش ادامة زندگي زير سؤال مي رود.
4ـ اختلال دو قطبي: بيماران از اين نوع دچار افسردگي هاي خزنده ، شبيه آنچه كه در شبه يك قطبي ها ديديم مي گردن، تفاوت عمده در اين است كه دوره هاي مانياي خفيف هم خود به خود ظهور مي كند و هم تحت تاثير دارو.
علايم متداول در اين بيماران عبارتند از: خوش بيني و علاقة زياد به مطالب يا شرايطي كه با آن ها تناسب ندارد، احتياج كم به خواب، ازدياد ميل جنسي توام با جسارت و تهور بي مورد در اين زمينه، ولخرجي افراطي يا استعمال مشروبات الكلي به مقدار زياد، فعاليت شديد كه ممكن است به علت قضاوت نادرست در نتيجه گيري ناگهان متوقف گردد.
5ـ اختلال سيكلوتيميك و حالات فرعي ديستميك (افسرده خويي): نوسانات خلقي دوقطبي در اين بيماران شدت كم تري دارد از اين جهت كه افراد سيكلوتيميك گاهي به نظر پر نيرو و جذاب آمده و گاه بي حال و ضعيف، معمولاً دوره هاي بسيار شاداب و فعال و علاقه مند به زندگي بوده، ميل به خواب كاسته شده، خلاقيت افزايش يافته، و زماني نيز به تنبلي، زياد خوردن و خوابيدن دچار گشته اند. چون شروع سيكلوتيميا در نوجواني و اوايل جواني است، ممكن است در وهله اول با اختلال شخصيت اشتباه شود.
بسياري از اين بيماران خلق خود را هميشه بالا يا پايين توصيف مي كنند اگر تمام حالات و علائم تغيير خلق از شيدايي به افسردگي جمع شوند ممكن است در زمان هاي كوتاهي بيمار دچار سندرم كامل مانيك – دپرسيو شده باشد.
اين نوسانات خلقي اغلب به بروز عوارض پيچيده از قبيل رفتار جنسي نامشروع، شكست مكرر شغلي و بي بند و باري و بي ثباتي منجر مي گردد.
طبقDSM IV: اختلال افسردگي عمده : بر حسب يك يا چند دورة افسرده عمده مشخص مي شود يعني، وجود خلق افسرده به مدت حداقل دو هفته يا از دست دادن علاقه همراه با حداقل چهار نشانه اضافي افسردگي . ويژگي اصلي دورة افسردگي عمده يك دوره زمان حداقل دو هفته است كه در ضمن آن يا خلق افسرده يا بي علاقگي و يا فقدان احساس لذت تقريباً در همة فعاليت ها وجود دارد، در كودكان و نوجوانان، خلق ممكن است تحريك پذير باشد تا غمگين. همچنين فرد بايد دست كم چهار نشانه ديگر از فهرست زير را داشته باشد. تغيير در اشتها يا وزن، خواب و فعاليت بدني (حركتي) – رواني، كاهش انرژي، احساس بي ارزشي يا گناه، اشكال در تفكر، تمركز يا تصمصم گيري، يا افكار عود كننده دربارة مرگ و خودكشي، طرح نقشه و يا اقدام براي خودكشي. نشانه ها بايد در قسمت اعظم روز، تقريباً همة روزه، تقريباً به مدت دو هفته متوالي ادامه داشته باشند. شخص در دوره افسردگي عمده خلق خود را اغلب بصورت افسرده، غمگين، درمانده، دلسرد يا مغموم توصيف مي كند. در كودكان و نوجوانان ممكن است خلق تحريك پذير يا دمدمي به وجود آيد تا خلق افسرده يا غمگين، اين حالت بايد از الگوي تحريك پذيري كودك ناز پرورده در هنگام ناكامي متمايز شود.
2- اختلال افسرده خويي(ديستميك( : بر حسب وجود خلق افسرده به مدت حداقل دو سال در قسمت اعظم روز، همراه با نشانه هاي اضافي افسردگي كه با ملاكهاي تشخيصي دوره افسردگي عمده مطابقت ندارد مشخص مي شود افراد مبتلاء به اختلال افسرده خويي خلق خود را بصورت غمگين يا مغموم گرفته توصيف مي كنند در طي دوره هاي خلق افسرده حداقل دو مورد از نشانه هاي اضافي زير وجود دارند. كم اشتهايي يا پر خوري، بي خوابي يا خواب زدگي، كمبود انرژي يا احساس خستگي، عزت نفس پايين، تمركز ضعيف يا اشكال در تصميم گيري و احساس درماندگي . افراد ممكن است به وجود بارز بي علاقگي و خود انتقادگري توجه داشته باشند و اغلب خودشان را بي علاقه يا ناتوان ببينند. پس از دو سال نخست افسرده خويي ، ممكن است دوره هاي افسردگي عمده ظاهر شوند.
3ـ اختلال افسردگي كه به گونه اي ديگر مشخص نشده است :براي كد گذاري اختلالهاي همراه با ويژگيهاي افسردگي كه با ملاكهاي تشخيصي افسردگي عمده، اختلال افسرده خويي، اختلال سازگاري همراه با خلق افسرده، يا اختلال سازگاري همراه با تركيبي از اضطراب و خلق افسرده مطابقت ندارد و يا براي نشانه هاي افسردگي است كه در مورد آنها اطلاعات ناكافي يا متناقضي وجود دارد.
4ـ اختلال دو قطبي نوع I بر حسب يك يا چند دورةمنيك يا مختلط كه معمولاً همراه با دورة افسردگي عمده است.
براي ملاك هاي تشخيصي افراد افسرده به DSM IV مراجعه شود.
نظريات روان شناسان در مورد افسردگي
احساس غمگيني و ماتم يک پديده جهان گير است. چنان که آميل فيلسوف فرانسوي مي گويد:«ملانکولي نهايت هر چيز است. درست مانند هر روزي که به انتها مي رسد. در دنيايي که هيچ چيز پايدار نيست، وقتي همه آن هايي که دوست داشته ايم و دوست مي داريم بايد بميرند غير از اين چه مي تواند باشد؟ غم، و داغداري ابدي هر روح جدي و متفکري را در خود فرو مي برد. چنان که شب دنيا را.
فرويد: فرويد معتقد بود که خشم فرو نشاننده مي توان توليد افسردگي کند. به عقيده او اين افراد از اين جهت افسرده مي شوند که از ابراز خشم خود مي هراسند. نگرانند از اين که خشم خود را بروز دهند، مورد بي مهري و بي توجهي ديگران واقع خواهند شد.به همين جهت خم خود را به دل مي ريزند و آن را متوجه خود مي کنند. همچنين معتقد بود که افسردگي نوعي بي زاري از خويشتن است که از خشم از روي هم انباشته ناشي مي شود.
لوين سوهن: علت ايجاد افسردگي را به به ميزان پايين تقويت مثبت و ميزان بالاي تجارب ناخوشايند مي داند.
بک: طبق نظر بک، افراد افسرده يم نظر منفي درباره خود، دنيا وآينده دارد و طبق اين نظر شناخت هاي منفي تنها علت افسردگي است.
آکسيکال تاشي جيان1984 و آکسيکال مک کيني1979: احساس افسردگي زودگذر تجربه اي است جهان شمول و شناسايي خلق افسرده آسان است. تظاهرات بيروني احساس تداوم کمي تجربه طبيعي است، حتي زماني که حالت افسرده علت شناخته شده عضوي دارد(مثل مسموميت رزرپين) تغيير خلق افسرده بيشتر جنبه کمي دارد تا کيفي. آن ها عوامل شکست، بي کاري، سوگواري، کم خوني، نارسايي غده تيروئيد، تغيير فصل، غده مغزي، بيماري پارکينسون، عفونت هاي حجاد و ويروسي را تنها عامل 10 درصد از افرادي که در چنين محيطي قرار دارند مي دانند که نمي توان گفت اين عوامل واقعاً جنبه علي دارند.
شيوع: طبق DSM IV افسردگي عمده در سياري 65 – 50 درصد از بيماران مبتلا به وحشت روي مي دهد. خطر کلي ابتلا به افسردي عمده در نمونه هاي اجتماعي از 10 تا 25 درصد براي زنان و 5 تا 5/12 درصد براي مردان متغيير است.
شيوع مقطعي اختلال افسردگي عمده در بزرگ سالان در نمونه هاي اجتماعي از 5 تا 9 درصد براي زنان و از 2 تا 3 درصد براي مردان متغيير است. همچنين در مورد اختلال افسرده خويي شيوع کلي يا مادام العمر آن 6 درصد است. 3 تا 4 درصد مردم زماني از عمر خود را دچار افسردگي باليني مي شوند. در مورد افسردگي نوجوانان در ايران در نمونه کلينيکي از 3 تا 33 درصد متغيير است که نشان دهنده محدوديت اطلاعات است. در يک بررسي در لس آنجلس، بيشتر از 19 درصد بزرگسالان در زموره افراد افسرده قرار گرفتند(فريچنر و همکاران، 1981). ديويد و ويزمن(1981)به اين نتيجه رسيدند که خطر افسردگي يک قطبي براي مردان 8 تا 13 درصد و براي زنان 20 تا 26 درصد است.در بيماراني که به دلايل شکايات بدني به پزشک مراجعه کرده اند دست کم 18 درصد آن ها افسردگي دارند که افسردگي يک سوم آن ها خفيف يا شديد است(تيليسين و ويليامز، 1980). مير صادقي(1379) رقم 15 درصد را براي شيوع افسردگي در سطح جامعه ذکر مي کند.
بر اساس پژوهشی که در سال 1380 بر روی مردان 40 – 14 ساله ساکن شهرستان مهاباد و روستاي ماسو از توابع شهرستان نقده توسط نگارنده به وسيله تست افسردگی بک انجام شد نتايج نشان داد که کساني که نياز به مشاوره در زمينه افسردگي دارند از اهالي روستايي بوده و هر چه حالت افسردگي وخيم تر و شديدتر مي شود کميت و تعداد افراد افسرده روستايي بيشتر از اهالي شهري مي گردد. افسردگي شديد در بين روستائيان دو برابر اهالي شهري بوده و افسردگي بيش از حد در اهالي روستايي 4 برابر اهالي شهري است.
توزيع افسردگي عمده شديد در اهالي شهري 25/ 5 درصد و در جامعه روستايي 87/ 8 درصد است. توزيع اختلال افسرده خويي شديد در جامعه شهري 10 – 7 درصد و جامعه روستايي 17 – 5/ 12 درصد بوده است. توزيع افسردگي تک قطبي شديد نيز بين 20 – 13 درصد در دو جامعه ذکر گرديد.
همچنين نتايج حاکي از آن است که 73/11 درصد از افراد در هر دو جامعه به اختلال افسردگي عمده از نوع متوسط و شديد، 15 – 13 درصد به اختلال افسرده خويي، و 20 – 18 درصد نيز به افسردگي تک قطبي دچارند. نيز 13 درصد افرارد جامعه شهري و 20 درصد افراد جامعه روستايي به افسردگي از نوع متوسط، 11- 8 درصد افراد جامعه شهري و 15 – 11 درصد افراد جامعه روستايي به افسردگي از نوع شديد دچارند. در کل شيوع افسردگي در جامعه هاي مذکور 18 -17 درصد بوده است. بر اساس پژوهش هايي که ملاک افسردگي را در تست بک نمره 17( کمي افسرده) در نظر مي گيرند 92- 84 درصد افراد دو جامعه احتياج به مشاوره و روان درماني داشته در حالي که اگر ملاک شديد و خيلي شديد افسردگي مد نظر قرار گيرد. تقريباً 20 – 8 درصد افراد دو جامعه به افسردگي بيش از حد و خيلي شديد دچارند.
از علل و عوامل افسردگي شديد در جامعه روستايي (40 – 14ساله مردان«مذکر») نسبت به جامعه شهري مي توان به علل زير اشاره کرد: احساس رنجش و درماندگي، کاهش اعتماد به نفس، احساس غمگيني، فقدان امکانات رفاهي، زيستي، آموزشي، تعليمي و فرهنگي، محدوديت در برنامه هاي بصري، سرزنش خود به خاطر اعمال و کارهايي که بر خلاف عرف و اجتماع بوده و شايد هم دليل اخلاقي حاکم بوده است، جو حاکم بر محيط زندگي، تغييرات و اختلالات در خواب(ناشي از کارهاي سخت و طاقت فرسا)، تغيير در وزن، احساس خستگي، احساس نگراني در مورد سلامت جسماني، غرق در افکار خود، عدم امکانات بهداشتي و نيز دوري از مراکز خدمات درماني و بهداشتي و ... اشاره کرد.
نيز مي توان به تغييرات در امور جنسي، احساس دلسردي نسبت به آينده، فقدان امکانات شغلي در آينده، و کوچ به روستاهاي نزديک شهرستان ها و يا شهرستان هاي اطراف که خود باعث دلسردي بيشتر نسبت به آينده مي گردد. داشتن تحصيلات پايين، فعاليت هاي تفريحي اندک، مبتلا بودن به بيماري هاي ساري و جاري، و خصوصيات رشد و تکامل و همچنين بسته بون محيط مذکور از لحاظ ارتباطي و ارتباطات و دوري از مراکز شهري اشاره کرد.
مي توان گفت که افسردگي و اضطراب بالقوه در هر فردي وجود دارد. وجود اضطراب کم تا حدودي ضروري است. اما اگر کارکرد فرد را مختل سازد مرضي محسوب مي گردد. اما افسردگي چه به مقدار کم و چه به مقدار زياد آن مي تواند براي فرد مشکلات و اختلالاتي را به وجود آورده و صدمه آفرين و جبران ناپذير گردد.
نتايج ديگر پژوهش حاکي از آن است کسي که افسرده است تا حدودي نشانه هاي اضطراب هم در او ديده مي شود. ولي نمي توان گفت كه افسردگي مي تواند علت اضطراب باشد و يا اين که اضطراب علت اساسي افسردگي.
عوامل ديگري نيز وجود دارند که بر هر دو متغيير تأثير مي گذارند به عنوان مثال ويژگي هاي مهم و اساسي در مورد افراد جامعه وجود داشته از جمله سابقه بيماري، زمينه خانوادگي، محيط شلوغ و پر سر و صدا، محيط راکد، رابطه همسايه ها، محيط کاري و شغلي، وقوع پيشامدهاي ناگوار براي بستگان و فاميل ها، نگرش به سؤالات و ... که باعث مي شوند برخي افراد ظاهراً مضطرب و بدون افسرده، يا بدون اضطراب و افسرده، کمي افسرده و مضطرب يا اين که داراي افسردگي حاد و اضطراب شديد باشند.
مي توان نتيجه گرفت که اضطراب و افسردگي اختلالاتي هستند سبي و هر فرد و انساني تنها مي تواند در يک نقطه از بردار قرار گيرد.
+ احتمال وجود بيماري رواني در شخص
O وجود قطعي بيماري رواني در شخص

O O o + + +
O O + + افسردگي بيش از حد
O + + افسردگي شديد
+ + افسردگي متوسط
+ کمي افسرده
+ طبيعي

اضطراب
1= طبيعي 2= کمي مضطرب 3= اضطراب متوسط 4= اضطرب شديد 5= اضطراب بيش از حد
مسلم و قطعي است که وجود اين دو بيماري در سطح دو جامعه شهري و روستايي مزمن و همه گير بوده و نيازمند همت جدي و پيگيري مستمر مسئولين امر و همچنين وازرت خانه هاي بهداشت و درمان و ... است.

اميد مي رود مسئولين بتوانند با پيگيري نيازمندي هاي مردم و رفع آن ها، ايجاد مراکز رواني بيشتر، مراکز مشاوره به صورت گسترده و همه گير و توسعه کمي و کيفي آن ها در سطح روستاها و شهرها، شناساندن اين مراکز به مردم ، تقويت روحيه و اعتماد به نفس و گسترش کيفيت و کميت بهداشت روانی آن بالا بردن امنيت روانی و اجتماعی مردم از سطح اضطراب و افسردگي مردم بکاهند به اميد روزي که همه مردم شاد و خندان و سالم باشند.

منابع:
آزاد، حسين. آسيب شناسي رواني. (چاپ سوم). تهران: انتشارات پيام نور.
اکبر، زاده نسرين.(1376). گذر از نوجواني به پيري(روان شناسي رشد و تحول). تهران: نشر دانشگاه الزهرا.
ازخوش، منوچهر. (1379). کاربرد ازمون هاي رواني و تشخيص باليني. (چاپ يکم). تهران: نشر روان.
انجمن روان شناسان آمريکا. DSM IV. تهران: انتشارات سخن.
براهني، محمد نقي و همکاران. (1376). واژه نامه روان شناسي و زمينه هاي وابسته. (چاپ هفتم). تهران: انتشارات فرهنگ
معاصر.
برونز، ديويد. (1370). از حال بد به حال خوب. ترجمه، مهدي قراچه داغي. تهراتن انتشارات آرين کار.
پالاردي، پي ير. (1377). بهسازي تن و روان روشي قاطع براي خود درماني. ترجمه، خلج ميهن دوخت. (چاپ يکم). تهران:
انتشارات بهروزان.
جي پي لف، آيزاکس، ادي. (1370). معاينه رواني نحوه معاينه باليني در روان پزشکي. ترجمه اصغر سجاديان. (چاپ دوم). تتهران: انتشارات اطلاعات.
داستان، پري رخ و همکاران. (1376). ژنتيک از تحليل گري تا رفتار شناسي. (چاپ سوم). تهران: انتشارات رشد.
صادقي، جانبهان، محمود. (1373). محروميت جنسي و اضطراب. نشر مفيد.
فروم، اريک. (1360). هنر عشق ورزيدن. ترجمه، پوري سلطاني. (چاپ هشتم). انتشارات مروراريد.
گنجي، حمزه. (1376). روان شناسي عمومي. تهران: انتشارات پيام نور.
گودوين، دانلد. (1372). فوبي. ترجمه، نصرت الله پور افکاري. (چاپ يکم). انتشارات آرين.
مهدي، محمد و همکاران. (1379). ماه نامه روان شناسي امروز. شماره 3 .
هرسن، مايکل و ام ترنر، ساموئل. (1374). مصاحبه تشخيصي. ترجمه، شاملو، سعيد و همکاران. (چاپ يکم). تهرانک
انتشارات رشد.

سلامت روان و ضرورت توجه به آن

2007-11-30T00:50:00.001+03:30

سلامت روان مفهومی است که چگونگی تفکر ، احساس و عملکرد ما را در مواجهه با موقعیت های زندگی نشان می د هد و به درک ما از خود و زندگی مان بستگی دارد.
همچنین بسته به میزان برخورداری از سلامت روان عملکرد ما در کنترل استرس ، برقراری ارتباط با دیگران ، ارزیابی ها و انتخابمان متفاوت است.
در حقیقت سلامت روان چیزی بیش از عدم وجود بیماری روحی است. بدین معنی که صرفا به لحاظ نداشتن بیماری روحی نمی توان سلامت روان را در یک فرد صددر صد تایید کرد.
حتی با اینکه بسیار ی ازما از بیماری خاص روحی قابل تشخیص رنج نمی بریم اما واضح است که برخی از ما به لحاظ روحی سالم تر از دیگران هستیم.
مطالعه ویژگی هایی که سلامت روان را می سازند تحت عنوان " روانشناسی مثبت" نام گرفته است.
آنچه مسلم است حفظ سلامت روان نیز مانند سلامت جسم حائز اهمیت است. شاید اقداماتی در این زمینه صورت گیرد اما خدمات بهداشت روان عمدتا به گروه کوچکی ازافراد که مشکلات جدی و آشکار دارند اختصاص می یابد و به همه کسانی که از مشکلات طولانی روانی طولانی مدت رنج می برند یا افرادی که معمولا افسردگی و اضطراب را تجربه می کنند ، کمک نمی کند.
ممکن است تشخیص و ریشه یابی مشکلات مربوط به سلامت روان دشوار باشد اما متخصصان بهداشت روان با آگاهی از علائم ، این مشکلات را تشخیص می دهند.
مسلما عدم درمان هر یک از مشکلات مربوط به سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی بر شدت آن می افزاید و به این ترتیب درمان دشوار تر شده و احتمال پیدایش مشکلات عمیق تر وجود خواهد داشت.
تحقیقات نشان داده است که اکثر بيماري هاي روحي از اوائل زندگي (نيمي از همه موارد تا 14 سالگي) آغاز مي شوند.
شروع بسياري از موارد با علائم خفيف که براحتي قابل رفع هستند مانند اضطراب کم يا خجالت دائمي است اما در صورت عدم درمان مي توانند بسرعت به افسردگي شديد ، ترس هاي ناتوان کننده يا اضطراب باليني تبديل شوند.
اينکه موارد زيادي از اين بيماري ها در زمان جواني افراد (سه چهارم تا 24 سالگي) آغاز مي شود ابهام آميز است و بر تلاش بيشتر براي تشخيص و درمان در مراحل اوليه تاکيد دارد.
بنابراین اگر عضوي از خانواده شما، يا يكي از همكاران و دوستانتان اغلب احساس عصبي بودن و اضطراب مي‌كند بايد نگران او باشيد و در برخي موارد به او پيشنهاد كنيد براي بررسي بيشتر به مراكز درماني مراجعه كند.در اینجا به برخی ویژگی های سلامت روان اشاره می شود:
- توانایی لذت بردن از زندگی : توانایی لذت بردن از زندگی برای داشتن سلامت روان ضروری است. جیمز تیلور می نویسد "راز زندگی لذت بردن از گذشت زمان است".
تمرین مدیتیشن و آرامش ذهن یکی از راههای پرورش توانایی لذت بردن از زندگی است. البته ما باید برای آینده برنامه داشته باشیم و نیز باید از گذشته درس هایی را بیاموزیم اما بسیاری از اوقات اغلب ما زمان حال را در نگرانی آینده و یا حسرت گذشته از دست می دهیم.
- سازگاری : توانایی خارج شدن از پریشان حالی تحت عنوان سازگاری گفته شده است. مدتهای مدیدی است که مشخص شده برخی افراد استرس را بهتر از دیگران کنترل می کنند. علت آنکه عده ای با وجود شرائط نامطلوب خانوادگی افراد موفقی می شوند و عده ای دیگر در این شرائط زندگی ناموفق دیگری را تکرار می کنند این است که گروه اول با استرس های موجود کنار می آِیند و درست تصمیم گیری می کنند.
- تعادل : بنظر می رسد حفظ تعادل در زندگی منجر به ارتقاء سلامت روان می شود. برای مثال همه ما باید زمانی را که صرف امور اجتماعی می کنیم با مدت زمانی را که به خود می پردازیم هماهنگ کنیم.
کسانی که همه وقتشان را درتنهایی می گذرانند ممکن است برچسب "گوشه گیر" به آنها زده شود و شاید بسیاری از مهارت های اجتماعی را از دست بدهند.
انزوا گرائی مفرط حتی می تواند منجر به جدایی از واقعیت شود. کسانی هم که از نیاز به کمی انزوا طلبی غافل می شوند بهمین ترتیب ممکن است دچار چنین جدایی شوند. تعادل بین این دو مهم است.
دیگر حوزه هایی که بنظر می رسد تعادل حائز اهمیت باشد شامل هماهنگی بین کار و تفریح ، تعادل بین خواب و بیداری ، هارمونی بین استراحت و ورزش ، و حتی تعادل بین زمان سپری شده در خانه و محیط بیرون است.
- انعطاف پذیری : با افرادی که شدیدا بر ایده های خود پافشاری می کنند آشنایی داریم. هیچ بحثی قادر به تغییر نظر آنها نیست.
چنین افرادی اغلب با انتظارات سختی که دارند ، خود را در معرض استرس بیشتر قرار می دهند. تمرین منعطف تر نمودن توقعات می تواند به بهبود سلامت روان کمک کند.
افرادی که از سلامت روان برخوردارند طیفی از احساسات را تجربه نموده و این احساسات را بروز می دهند. برخی افراد احساسات خاصی را سرکوب می کنند و آنها را غیر قابل قبول تلقی می کنند.
این عدم انعطاف احساسی ممکن است آنها را در معرض مشکلات مربوط به سلامت روان نماید.
خود شکوفایی :از مواهبی که در اختیارمان نهاده شده چه ساخته ایم؟ رخی از افراد توانایی هایشان را شکوفا می کنند و عده ای هم آنچه را در اختیار دارند بر باد می دهند. ما باید ابتدا داشته ها و مواهبی را که به ما ارزانی شده بشناسیم و این روند تشخیصی بخشی از راهی است که به سوی خود شکوفایی باید طی کنیم.
کسانی که از سلامت روان برخوردارند ، در این راه قدم برداشته اند.
آنچه از نظر تان گذشت مختصری بود از مفاهیمی که در شناسایی سلامت روان حائز اهمیت هستند.

منبع: جام جم آنلاین

چند توصیه

2007-11-30T00:50:00.000+03:30

چند توصیه برای کاهش فشارعصبی ناشی ازکار

1- هرگاه دچار فشارعصبی شدید ، چند دقیقه دست ازکار بکشید ودرمحلی مانند حیاط یا راهروی محل کارقدم بزنید .
2- ازانجام کارهای اداری درمنزل خود داری کنید.
3- مراقب هرگونه تغییر دروضعیت سلامت خودباشید.
4- ازافرادی که دچار فشارعصبی نمی شوند الگو بگیرید .
5- ازکارکردن درساعت های طولانی وتعطیلات آخرهفته اجتناب کنید.
6- هرچیزی را که به شما درایجاد آرامش کمک می کند یادداشت کنید.
7- هرزمان که احساس کردید کارهای زیادی برای انجام دادن دارید حداقل یک کار را تفویض کنید.
8- سعی کنید حتی المقدور میزکارتان رانزدیک پنجره قراردهید.
9- خود را قانع کنید که ممکن است خواهان خیلی چیزها باشید اما امکان دسترسی به آنها را نداشته باشید.
10- برای حفظ ونگهداری شغل خود به ارزش آن توجه کنید.
11- یادگیری تکنولوژی های جدید ( مثلا کاربا کامپیوتر ) را به تدریج شروع کنید واعتماد به نفس خود را بالا ببرید.
12- قبل ازانتخاب شغل جدید عوامل تنش زای آن را شناسایی کنید.
13- اگر محل زندگی تان نزدیک به محل کاراست گاهی این فاصله را پیاده یا با دوچرخه طی کنید.
14- هرروز ازکارهایی که باید انجام دهید لیستی تهیه کنید وپس ازانجام دادن هرکارروی آن خط بکشید تا لیست کوتاه شود . این کار رضایتمندی شما را افزایش می دهد.
15- « نه » گفتن را یاد بگیرید. وقتی ازپس کاری برنمی آیید یا وقت انجام آن را ندارید ، لزومی ندارد آن را به گردن بگیرید.
16- به عقاید دیگران احترام بگذارید .همیشه حق با شما نیست !
17- برای تعطیلات آخرهفته فعالیت هایی را برنامه ریزی کنید اجازه ندهید روزها همین طور بی برنامه وبیهوده بگذرند.
18- ورزش می تواند به صورت موقت خشم را درمان کند .حتی اگر آن را پشت میزودرحالی که روی صندلی خود نشسته اید انجام دهید!

آیا عشق ورزیدن هنر است ؟

2007-11-24T20:12:00.000+03:30

آیا عشق ورزیدن هنر است ؟

آیا عشق هنر است؟ اگر هنر است آیا به دانش نیاز و کوشش نیازمند است؟ آیا عشق احساسی مصنوع است که درک آن بستگی به بخت آدمی دارد یعنی چیزی است که اگر بخت یاری کند

آدمی به آن گرفتار می شود. این بدان معنی نیست که مردم عشق را مهم نمی انگارند مردم تشنهٔ

عشقند فیلم های که مردم دربارهٔ داستان های عاشقانهٔ شاد یا عم انگیز می بینند بی شمار است.

با وجود این به ندرت کسی این اندیشه را به دل راه میدهد که در عشق نیاز به آموختن نکته ها و

چیزها دارد. مشکل بسیاری از مردم در وحلهٔ نخست این است که دوستشان بدارند نه این که خود

دوست بدارند . یا استعداد مهر ورزیدن داشته باشند. بدین ترتیب مسألهٔ مهم برای آنان این است

که چسان دوستشان بدارند و چگونه دوست داشتنی با شند. پس راه های چند بر می گزینند تا به

این هدف برسند. از جمله می کوشند تا به اقتضای مو قعیت اجتماعیشان مردمانی موفق صاحب قدرت و ثروت باشند و در این مورد مردان بیشتر صادق است. زنان بیشتر می کوشند تا با

پرورش تن، جامهٔ برازنده و... آراسته و جالب بنما یند. هر دو گروه سعی می کنند با رفتاری

خوشایند و سخنانی دل انگیز و با فروتنی و با یاری به دیگران خود را در دل مردم جای دهند.

در حقیقت آنچه اغلب مردم در فرهنگ امروزی ما از محبوب بودن می فهمند اساساٌ معجونی است

از مردم پسند بودن و جاذبهٔ جنسی. علت این که می گویند در عالم عشق هیچ نکته ای آموختنی

وجود ندارد این است که مردم گمان می کنند که مشکل عشق معشوق است نه استعداد.

مردم دوست داشتن را ساده می انگارند و بر آنند که مسأ له تنها پیدا کردن یک معشوق

مناسب یا محبوب دیگران وبدن است که به آسانی میسر نیست.

این طرز تفکر دلایلی چند دارد که گسترش اجتماع کنونی ما سرچشمهٔ آنهاست.از آن جمله تحولی

است که در مورد انتخاب معشوق در قرن بیستم به وجود آمده است. همانند بسیاری از

فرهنگ های باستانی عشق یک احساس بی پیرایه و شخصی نبود که احتمالاً در آینده به ازدواج

منجر شود. بر عکس ازدواج بر حسب رسوم متداول زمان انجام می گرفت یعنی به وسیله

خانواده طرفین یا به وسیلهٔ دل ها.گاه نیز ازدواج بدون دخالت واسطه ها، مطلقا ًبر اساس

ملاحظات اجتماعی صورت می گرفت و عشق می بایست بعد از ازدواج به وجود آید.

از سه چهار نسل گذشته به این طرف عشق رمانتیک در دنیای غرب عمومیت یافت در

ایالات متحده گر چه هنوز ملاحظات و سنت های گذشته از بین نرفته باز می بینیم که مردم به طور روز افزون به دنبال عشق رمانتیک می گردند. یعنی می خواهند شخصاً عشق خود را

بیابند و آن را به ازدواج منتهی کنند. این مفهوم تازه آزادی در عشق معشوق را، در قبال

کنش عشق اهمیت بسیار بخشیده است.عشق نیرویی است که تولید عشق می کند.

ناتوانی عبارت است از تولید عشق این فکر را مارکس به بهترین وجهی بیان کرده است.

او می گوید: انسان را به عنوان و رابطه اش با دنیا به عنوان یک رابطهٔ انسانی فرض کنید.

در نظر بگیرید که عشق را تنها می توان مبادله کرد و اعتماد را با اعتماد و بر همین قیاس.

اگر بخواهید از هنر لذت ببرید باید آموزش هنری دیده با شیداگر بخواهید در دیگران مو ثر باشید

خودتان باید شخصی واقعاً پرشور و عامل ایجاد نفوذ در مردم باشید.هر یک از روابط شما با

انسان و با طبیعت بایستی مبین زندگی حقیقی و فردی شما که بیانی از خواست ارادی شماست،باشد اگر شما بدون این که طلب عشق کنید عشق می ورزید . یعنی اگر عشق شما عشقی

است که قدرت تولید عشق ندارد. اگر به وسیله ٔ تجلی زندگی به عنوان یک عاشق از خودتان یک

معشوق نساخته اید عشق شما ناتوان است یک بدبختی است اما تنها در جهان عشق نیست که معنی نثار کردن و گرفتن کی است است. معلم از دانش آموز دانش می آموزد هنر پیشه از

تماشاگر خود شور و هیجان کسب می کند. ورانپزشک به وسیله بیمار خود معالجه می شودبه

شرط آنکه همدیگر را به عنوان شیٔی تلقی نکنند و رفتارشان نسبت به هم صمیمانه و اثر بخش باشد.لازم نیست تأکید شود که توانایی عشق ورزیدن همانند نثارکردن بستگی به رشد و تکامل صفات و منش های شخص دارد.این تضمین جهت گیری بار آورتری است. شخص در این جهت گیری بر عدم استقلال خود قدرت مطلق خود عشقش به استثمار دیگران و بر علاقه اش به احتکار

چیره می شود.به نیروهای بشری خویش ایمان پیدا می کندو شجاعت آن را کسب می کندکه برای نیل به هدف های خود بر نیروی خویشتن تکیه کند.هر قدر شخص بیشتر فاقد این صفات باشد بیشتر از نثار کردن خودش یعنی از عشق ورزیدن واهمه دارد. عشق عبارت است از رغبت جدی به زندگی و پرورش آنچه بدان مهر می ورزیم.

حصول عشق واقعی فقط زمانی امکان دارد که دو نفر از کانون هستی خود با هم گفت و شنود کنند. یعنی هر یک بتوانند خود را در کانون هستی دیگری درک و تجربه کند. واقعیت انسان فقط در این کانون هستی است زندگی فقط در این جاست بنیاد در اینجاست عشقی که بدین گونه درک شود در مبارزه ای دایمی است.رشد است و با هم کار کردن حتی اگر بین دو طرف هماهنگی یا تعارض وجود داشته باشداین امر در برابر این حقیقت اساسی که هر دو طرف در کانون هستی خود یکدیگررا درک می کنند و بدون گریختن از خود احساس وصول و وحدت می کنند در درجه دوم اهمیت قرار دارد.فقط یک چیز وجود عشق را اثبات می کنند عمق ارتباط ، سر زندگی و نشاط هر دو طرف این میوه ای است که عشق با آن شناخته می شود.نآٱآاxxxSShHHhhHHjjjjhآٱ

انسان عاشق به عکس انسانی است که با قدرت عشق بارور و زایای خود از یک سو وجود خود را هر دم غنی تر و زایاتر می کندو از سوی دیگر هر چه بیشتر از خود می دهدو با عشق خود با دنیای خارج و یا دیگران می آمیزدو نیازش به عشق ورزی و آفرینش عشق بیشتر می شود. برای چنین انسانی دوست داشتن و عشق ورزیدن دیگر نه تنها وظیفه و دستور نیست بلکه نیازی حیاتی استکه اگر به نحوی از انحا برآورده نشود او را محکوم به فنا میکند.از این رو انسان عاشق انسان واقعی است که عشق ورزیدن به کسی تأیید و تصدیق خوبی ها و محسنات او می باشد. از طریق دوست داشتن و عشق ورزیدن به کسی هو شیاری، محسنات و نیکی های فطریش را بیدار می کند مثل اینکه در آیینه عشق دیگری نگاه کرده و خودش را ببیند زمانی که خود را در رابطه با عشق می بینیم از محسنات خود آگاهی می یابیم آنگاه قادریم خود را بهتر شناخته و بیشتر دوست داشته باشیم.

پس:

« عشق عبارت است رغبت جدی به زندگی

و پرورش آنچه بدان مهر می ورزیم عشق آن

معجزه ای است که با آن من به دنیای دیگری راه

می یابد و از آن راه خود و دیگری و آدمی را

به طور کلی کشف می کند »

منبع: اریک فروم،ترجمهٔ پوری سلطانی« هنر عشق ورزیدن»

دکتر جان گری،ترجمهٔ ابوالفضل حاج حسینی،« هنر دوست داشتن ».

گردآوری:تروسکه الیا سی زاده

دانلود این مقاله بصورت PDF

تاثیر موسیقی بر روان

2007-11-24T20:04:00.000+03:30

تاثیر موسیقی بر روان

تاثیر موسیقی در ضمیر متنوع است وآهنگ ها برحسب ریتم واصوات ،حالات

مختلفی را در آدمی به وجود می آورند وامروزه کمتر کسی یافت می شود که به

موسیقی علاقه نداشته باشد . هرفرد سلیقه متفاوتی در انتخاب نوع موسیقی دارد .

ومعمولا با شنیدن موسیقی مورد علاقه خود به یک نوع احساس آرامش می رسد .

وسعت موسیقی ، به قدری است که هر احساسی را می توان تحریک یا خلق کرد.

که ازاین طریق تحریک تخیل ،تداعی وهیجانی شدن عواطف در روحیه آنها اثر

می گذارد.
موسیقی شامل دورکن اساسی ریتم وملودی است .
ریتم طنین وضربان نظم هر آهنگ است . ارتعاشات وهر احساس

روانی ، طنین مخصوص را به وجود می آورد . به عنوان مثال ریتم آرامش

واطمینان باریتم شادی وغم با ریتم امید واعتماد فرق دارد . با موسیقی می توان

ریتم های متنوعی را به وجود آورد وانرژی های مختلفی در شنونده تحریک شود

با تحریک ارتعاشات روانی شنونده وهماهنگی باآن ، می توان به تدریج تغییراتی

را در جهت مناسب ایجاد کرد واحساس وی را به سمت مثبت وتعادل سوق داد .

ملودی محتوا وخود آهنگ است که از ترکیب اصوات ایجاد می شود . هر ملودی

برحسب ترکیب اصوات وفواصل موجود درآن احساسات خاصی را به شنونده

منتقل می سازد . بعضی ملودی ها غمگین وبرخی ملایم وآرام بخش ٰتعدادی

هیجانی ووبیقرار وبعضی شاد وفرح بخش هستند که این احساسات ، بستگی به

فواصل فیزیکی ، ترکیب اصوات وعادات فرد دارد. فواصل فیزیکی ، نقش عمده

ای در تعیین نوع احساسات دارد . هر احساسی در مغز با فرکانسهای خاصی

تحریک می شود وملودی در جهت این احساسات عمل می کند .

آهنگسازان ونوازندگان،بر حسب ذوق ومیزان اطلاعات خود ،تم های مختلفی را

خلق کرده اند که در اینجا اشاره ای کوتاه به هر کدام از آنها می شود:

تم شیدایی : این تم ها در صورت ترکیب مناسب ، می تواند احساساتی چون جوش

وخروش ، حس قدرتنمندی ،تحرک ، رقص وپایکوبی ودیگر احساسات خوشایند

را در شنونده ایجاد کند . اما بیش از حد شنیدن این نوع آهنگ ها به افراد ، بی

قراری بی نظمی ، گیجی وتشویش را منتقل می سازد از این رو شنیدن بی رویه

تم ها مناسب نیست . از این تم ها می توان برای تحریک احساسات افراد غمگین

استفاده کرد .

تم حزین : شنیدن این نوع آهنگ ها احساس شکوه وشکایات وناکامی را در شنونده

ایجاد می کند وباعث به یاد آوردن خاطراتی از ناملایات گذشته می شود. اما باید

به این نکته توجه شود . که تم ها ی حزین در حالت ملایم درد را تسکین می بخشد

در هنگام ناراحتی تحمل ناراحتی ها را آسان می کند اما شنیدن بیش از حد این نوع

آهنگها روحیه را خسته وحزین می گرداند واحساساتی چون ترحم ،خواهش ،

نیایش؛هم دردی والتماس را بیان می کند .

تم های هیجانی : در موسیقی هیجانی میل به خود نمایی ونمایش دیده می شود . تم

های هیجانی بیشتر برونی است ومیل به تظاهر وحرکت جسمی را دارد . از تم

های هیجانی می توان در ایجاد انرژی روانی ،رغبت وانگیزه در کاهش حالت

افسردگی وغمگینی بهره جست .
تم های شاد وفرح بخش: تم هایی هستند که شادمانی ونشاط را توام با آرامش

ومتانت منتقل می سازد ،توام با ثبات وآرامش است وبا وجود سیستم نسبتا تند آن

هیجان ایجاد نمی کند وبعد از شنیدن آنها آرامش خود را به خوبی حفظ می کنیم

ودر عین حال باعث سرزندگی می شود فکر وعواطف را متعادل ساخته وآرامش

وقرار ذهنی شنونده را ایجاد می کند.

این نوع آهنگها برای تقویت روحیه افراد یک اجتماع وسرزندگی ونشاط آنها به

خصوص جوانان ،سازنده هستند .
تم های آرامبخش: تم های مطبوعی هستند که تحریک کننده ،غم انگیز ، هیجانی

ووجد آور نیستند ومتن ملایم ویک نواخت ارتعاشات آنها ، احساس آرامش را

منتقل می سازند . شنیدن این نوع موسیقی ها برای آرامش و وحدت وفرایند های

ذهنی را تقویت می کند واز آن می توان در کاهش بسیاری از تنش ها استفاده کرد.

نرمین تالاوی کارشناسی راهنمایی ومشاوره

PDF دانلود این مقاله بصورت

معیار ها و ملاکها ی قبل از ازدواج

2007-11-24T19:57:00.000+03:30

معیار ها و ملاکهای قبل از ازدواج

مقدمه

ازدواج اساس تشکیل خانواده و مبنای سازمان اجتماعی هر کشوری است . در راه ازدواج جوانان کشور ما مشکلات فراوانی وجود دارد که جوانان برای برطرف کردن این مشکلات تلاش می کنند . ازدواج و تشکیل خانواده یکی از حساس ترین تصمیمات دوران زندگی است که اقدام به آن نیاز به بررسی ، دقت ،هوشیاری و مشورت با افراد با تجربه دارد .

قبل از اینکه انسان دست به عملی بزند باید در چارچوب مورد نظر خود فکر کند . بعد از آن اقدام به کسب اطلاعات لازم نماید و تا زمانی که احساس نکند که اطلاعا تش کامل شده ،نباید اقدام به تصمیم گیری کند زیرا اقدام به تصمیم گیری نسنجیده بر هیچ کسی پوشیده نیست.

در بررسی های انجام شده در ازدواج های موفق زوجین عوامل زیر را موثر دانسته اند :

· آموزش کافی در زمینه زندگی خانوادگی داشته اند

· از نظر سطح آموزشی زوجین تشابه نسبی داشته اند

· از نظر اعتقادات مذهبی زوجین تشابه نسبی داشته اند از درامد متوسطی در هنگام ازدواج برخوردار بوده اند

· زوجین از روحیه تطابق پذیری و قابل انعطاف برخوردار بوده اند

معیار ها و ملاکها برای قبل از ازدواج

ازدواج از آداب و سنن اجتماعی است که همواره در تمامی جوامع انسانی به عنوان یک واقعیت اجتماعی مطرح بوده است . در این رابطه این سوال مهم مطرح می شود که در حال حاضر جوانان چگونه و با چه معیاری باید همسر آینده خود را انتخاب کنند ؟

بسیاری از افراد واقعا نمی دانند که چه کسی را با چه معیاری و صفات شخصیتی به عنوان شریک زندگی خود برگزینند ؟

و چگونه انتخاب صحیحی داشته باشند ؟....

به درستی بر هیچ کسی پوشیده نیست که در تشکیل خانواده این نهاد اجتماعی دو طرف (زن ومرد) ابتدا نیاز به بینش و آگاهی نسبت به یکدیگر دارند که از آن جمله میتوان آگاهی از علایق ،امیال ، استعداد، آمال و آرزوها ، عادات و سرگرمی ها ، انگیزه ها ، افکار و عقاید ،میزان توقعات خواسته ها وانتظارات طرفین از یکدیگر ، مسائل اقتصادی ، فرهنگی و غیره را نام برد . تمامی این موارد می تواند زیر بنای زندگی انسان را تشکیل دهند،اگر طرفین اطلاعات صحیح و دقیقی از یکدیگر داشته باشند ،می توانند به سهولت گام های مثبت و موثری را برای تشکیل خوانواده موفق بردارند . اما شرط اول این است که ابتدا هر یک از طرفین خود را بشناسند و برخصوصیات و تواناییها و خلق و خوی خود آگاه باشند . برای آنکه خود را بشناسند و به وضع اخلاقی و روحی خود پی ببرند ،لازم است که در خود بنگرند چرا که خود شناسی تنها از راه اندیشیدن در باره ی روابط خود با دیگران حاصل میشود .اما در رابطه با ازدواج مسئله دیگری که بسیار حائز اهمیت است ،اصل محبت و علاقه است،هر پیوند و ازدواجی باید پایه واساس روحی و معنوی داشته باشد . هر چند که نباید از این واقعیت غافل بود که هماهنگی صد در صد امکان پذیر نیست .اما اگر وجوه مشترک بین زن ومرد بیشتر باشد ،توافق و سازگاری آنان در زندگی مشترک بیشتر خواهد بود . بنابراین برای ایجادزندگی برپا و پویا دو طرف باید از نظر فکری و مبنای اعتقادی و آرمان ها واهداف هم سطح و هم نظر باشند .

مشاوره در ازدواج

هنگام روبرو شدن با مشکلات به علت کمبود اطلاعات توانایی تصمیم گیری برای حل مشکل را نداریم بنابراین باید از منابع اطلاعاتی مختلف که مرتبط با مشکل اند آگاهی های مختلف را کسب کنیم تا بتوانیم تصمیم عاقلانه ای بگیریم . در این زمینه باید از افرادی که واجد شرایط و صلاحیت هستند کمک بگیریم . نمونه هایی از مشکلاتی که افراد با آن مواجه می شوند عبارتند از :

· گزینش یک راه از میان چند راه موجود

· از دست دادن موقعیتهای دیگر

· مشکلات مالی مواجه شدن با شکستها

· مسائل خانوادگی و......

لذا انسان برای مواجه شدن و پیداکردن راه حل دچار اضطراب و نگرانی می شود که در این موقع به کمک دیگران نیاز است . ولی در برخی موارد هر فردی حتی بزرگان قوم ، دوستان و همسایگان هیچ کدام صلاحیتی برای دخالت ندارند. فقط صلاحیت چنین کاری با مشاور است زیرا استفاده از روشها وفنون مشاوره در صلاحیت وی است وجنبه کار هم تخصصی است .

نتیجه وسرانجام رجوع به مشاور تسکین ناراحتی ورفع مشکل و گزینش مناسب است . مشاوره ی قبل از ازدواج ، تشکیل خانواده موفق ،سعادتمند و با امنیت را تایید و تضمین می کند . در مشاوره قبل از ازدواج به مراجع کمک میشود تا مناسب ترین همسر را انتخاب کند .

بنابر این مشاوره در این زمینه باید نسبت به شناخت زوجین و خانواده های آنان و عوامل دیگری که در زندگی مشترک آنان دخیل است اقدام کنند و زوجین را در جهت هماهنگی بیشتر هدایت کنند . مشاوران ازدواج باید صلاحیت لازم را در این زمینه داشته باشند تا بتوانند از عهده چنین کار مهمی برآیند (حسن بیرجندی 1377). استفاده جوانان از مشاوران ازدواج از زمان آغاز حرکت و به فکر افتادن ازدواج امری ضروری است که میتواند فرایند یک ازدواج موفق را برای جوانان در پی داشته باشد.

مشکلات ازدواج

در کتاب مشاوره ازدواج و خانواده درمانی در نتیجه پژوهشی مشکلات دانشجویان پزشکی و تربیت معلم ارائه شده است به این مشکلات به همراه سایر مشکلات احتمالی دیگر سبب شده تا آمار ازدواج در جامعه به شدت سیر نزولی را طی کند و نرخ ازدواج جامعه ما نسبت به گذشته کاهش یابد:

مهمتری عوامل عبارت بوده اند از :

1. مشکل اقتصادی

2. عدم آشنایی قبل از ازدواج

3. باورهای غلط خانواده (سختگیری های والدین )

4. مشکل تصمیم گیری

برای تسهیل در امر ازدواج جوانان کمک هایی باید از طرف دولت و خانواده ها صورت گیرد این کمک ها عبارتند از :

· کمک های دولت به مسایل و مشکلات ازدواج جوانان

· کمکهای مالی و اقتصادی و وام های طولانی مدت به زوجین

· دادن امککانات و تسهیلات جهت اشتغال زوجین جوان

· تبلیغ و گسترش فرهنگ ازدواج در جامعه بوسیله رسانه هاو....

آنچه که قبل از کمک های دولت در امر ازدواج مهم است رسیدن جوانان به ویژگی هاییمانند رشد جسمانی ، رشد عقلانی، رشد عاطفی ،رشد اجتماعی و رشد اخلاقی است که در شمار شرایط اولیه تشکیل خانواده است.

گردآورنده نسرین تالاوی ، کارشناس راهنمایی و مشاوره

PDF دانلود این مقاله بصورت

افسردگی

2007-11-24T19:48:00.000+03:30

افسردگی

در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم واو در فغان و در غوغاست.

اغلب روان شناسان افسردگی را یک انحراف عاطفی می دانند، زیرا شخصیت بخشی به نسبت ثابت و پایدار از شخص است و حال آن که احساس و عاطفه در اشخاص متغییر است. روان شناسان معتقدند که افسردگی یک بیماری ناشی از اختلالات مغزی و سیستم عصبی نیست بلکه افکار منحرف وفریب آلود،مجموعه ای از احساسات، غم و اندوه، عدم اعتماد به نفس، بی تفاوتی و بی حوصلگی،خستگی، ضعف و ناامیدیو یأس را تحت عنوان افسردگی به دنبال می کشد، بنابراین افکار غیر منطقی و غیر واقعی و فریب آلود میکروب و علت افسردگی هستند.

به اعتقاد دکتر آدلف میر« شخصیت در حکم باروت وشرایط زندگی در حکم شعله است و در این میان افسردگی نتیجه ی انفجاری آن است».

در تعریف دیگری از افسردگی چنین گفته اند که فقدان یا کمبود و بگونه ای واکنش

فرد نسبت به منزوی شدن است و از این رو شکلی ازتنهایی یا اندوه است که به قول فروید به هنگام سوگواری و مالیخولیا در نقاب خصوصیات فردی اشخاص قرار

می گیرد و احتمالا" به واسطه ی آن اصلاح می شود اما در نهایت واکنشی جامع می باشد که در ضمیر انسان نهفته است. در واقع چشم انداز افسردگی هرچه هست منفی است.

همه ی انسان ها در تهاجم افسردگی هستند پیر،جوان،باسواد،بیسواد،فقیر،ثروتمند افسردگی عمده و بیماری افسردگی شیدایی در مردو زن نوجوان حتی در کودکان مشاهده می شود. جنس مذکر و مؤنث به یک اندازه افسرده می شوند اما جالب است که زن ها چند برابر بیشتر از مرد ها نسبت به درمان اقدام می کنند.

بر اساس مطالعاتی که در اروپا و ایالات متحده ی آمریکا انجام شده، برآورد شده که بین 9تا28 درصد زنان و5تا12درصد مردان در طول زندگی خود یک بیماری افسرده ساز عمده داشته اند بنابراین زنان دو برابر مردان به افسردگی دچار هستند. این عدم تجانس در در شیوع افسردگی مخصوصا"در گروه های سنی جوان تر

* انسان از دیدگاه اسلام ، پژوهشکده ی حوزه و دانشگاه.

صدق می کند، همچنین احتمال بهبود افسردگی درآن ها نسبت به پیر ها بیشتر است.

علامه طباطبایی در تعریف توکل می فرماید: حقیقت مطلب این است که نفوذ اراده ورسیدن به مقصود در عالم ماده نیازمند یک سلسله اسباب و عوامل طبیعی و یک سلسله عوامل روحی و نفسانی است. هنگامی که انسان وارد میدان عمل می شود و کلیه ی عوامل طبیعی مورد نیاز را آماده می کند، تنها چیزی که میان او و هدفش فاصله می اندازد عوامل روحی است. در چنین وضعی اگر انسان بر خداوند سبحان توکل داشته باشد، اراده اش قوی و عزمش راسخ

می گردد و موانع و مزاحمات روحی در برابر آن خنثی خواهد شد. زیرا انسان در مقام توکل با مسبب الاسباب پیوند می خورد و با چنین پیوندی دیگر جایی برای نگرانی و تشویش خاطر باقی نمی ماند و با قاطعیت با موانع دست و پنجه نرم می کند تا به مقصود برسد.

چنانکه می دانیم از ویژگی های بارز افسردگی ، عدم فعالیت، دیدگاه بدبینانه،اندوه، تردید و عزت نفس پایین است. شناخت دقیق بیماران افسرده در درمان بیماری امری حیاتی به شمار می رود، زیرا متأسفانه گاهی متخصصان نیز به اشتباه افراد مضطرب را در رده ی اینگونه بیماران محسوب نموده و اقدام به درمان افسردگی می کنند که نتیجه ی مطلوبی عایدشان

نمی گردد.

از خصوصیات بارز افسردگی ، نوع برخورد این بیماران با تأملات عاطفی و احساسی به ظاهر چاره ناپذیر است که منجر به فلج شدن آن ها می گردد، زیرا راه نجاتی نمی یابند و

پس نشینی می کنند، احساس رخوت و دشواری در تمرکز دارند. در مواردی که ضعف شخصیت درمان افسردگی و غلبه بر آن را دشوار می کند، توانمندی های شخصی می تواند به روند موفقیت درمان کمک کند، زیرا درمان افسردگی صرفا" درمان یک بیماری نیست، بلکه درمان یک انسان است.

بک ( 1967 ) تفاوت بیماران مضطرب و افسرده را به خوبی تبیین کرده است. وی می گوید: بیماران افسرده طرحواره ای منفی دارند، در صورتی که بیماران مضطرب محیط را تهدید کننده تلقی می کنند و خود را فاقد کفایت لازم برای مواجهه با تهدید می دانند.

درمورد نگرشی که بیماران افسرده و مضطرب به خود و محیط و آینده دارند نیز برن و دیوید سون معتقدند: بیماران افسرده نسبت به خود، محیط و آینده نگرش منفی دارند، در صورتی که بیماران مضطرب خویش را آسیب پذیر ، محیط را تهدید آمیز و آینده را غیر قابل پیش بینی

می دانند. علایمی را که در افسردگی و اضطراب تشخیص می دهند نیز تفاوت دارد.

برن و دیوید سون علایم افسردگی را غمگینی، اضطراب، تحریک پذیری، عدم اعتماد به نفس، تردید و دودلی، عدم فعالیت و فقدان انگیزش، بی علاقگی، امیال اجتنابی، تمایل و اقدام به خود کشی، بی اشتهایی، فقدان نیروی زندگی و اختلال در خواب می دانند. در صورتی که علایم اضطراب را اضطراب، افسردگی، عدم اعتماد به نفس، اجتناب و وابستگی زیاد، علایم خودبه خودی، اختلال در خواب، فقدان خلاقیت و ابتکار،تمرکزضعیف، هوشیاری و گوش به زنگی شدید بیان می کنند.

برای تشخیص بیشتر تفاوت بیماران افسرده از افراد مضطرب توجه به طرحواره های نوعی، که اینگونه افراد برای خویش طراحی نموده اند نیز ضروری به نظر می رسد.

بیماران افسرده طرحواره ای اینگونه نسبت به خود دارند:

1. دیگران باید مرا دوست داشته باشند.

2. یا صددرصد موفق هستم یا کاملا" شکست می خورم.

3. ارزش من به عنوان انسان به این بستگی دارد که دیگران در مورد من چه فکر می کنند.

4. من باید همیشه یک فرد خوش رفتار باشم.

5.من باید تا می توانم کارم را به بهترین وجه ممکن انجام دهم.

6. اگر دیگران با من موافق نباشند، بدین معناست که من خوب نیستم.

7. من باید قادر به انجام هر چیزی باشم، درخواست کمک از دیگران نشانه ی ضعف است.

بیماران مضطرب این نوع طرحواره را برای خویش ترسیم کرده اند:

1. برای اجتناب از بعضی حوادث ترسناک باید همیشه هشیار باشم.

2. اگر رفتار درستی نداشته باشم، مورد تمسخر قرار می گیرم و موقعیتم تهدید خواهد شد.

3. اگر صلاحیت و شایستگی خودم را نشان ندهم، دیگران فکر می کنند که من نادان و احمق هستم.

4. چنانچه احساس اضطراب کنم، بدین معناست که کنترلی روی خودم ندارم.

5. اگر اضطرابم ادامه پیدا کند خواهم مرد.

6. اگر دیگران به من نگاه کنند از من انتقاد خواهند کرد.

7. دنیا پر از خطرات و تهدید هایی است که من قادر نیستم با آن ها مواجه شوم.

بنابراین با توجه به نگرش و نوع طرحواره های ترسیمی فوق شناخت بیماری و نوع درمان را برای متخصص روشن می سازد.البته به عقیده ی محققان بالینی غالبا"حد ومرزبین سندرم های اضطراب و افسردگی نا مشخص است و برخی مانند ولپه (1971 ) معتقدند که افسردگی ناشی از اضطراب طولانی مدت است.

· گردآوری حمیرا غفوری کارشناس راهنمایی و مشاوره

PDF دانلود نسخه کامل این مقاله بصورت

افسردگي چيست و چگونه می توان با آن مقابله كرد؟

2007-10-27T14:44:00.000+03:30

مقدمه:

همه در دوره هايي از عمر افسردگي را تجربه مي كنند. اين احساس معمولا بدنبال فقدان يا ناكامي ايجاد مي شود و در شرايط طبيعي پس از چند ساعت يا چند روز از بين مي رود. به هر حال هرگاه احساسهاي افسرده وار تداوم يافت و در سلامت و بهزيستي اجتماعي شخصي مداخله نمود، در آن صورت مداخله و يا كمك حرفه اي الزامي خواهد بود.

افسردگي چيست ؟

افسردگي يك حالت خلقي مداوم و پايدار است كه مي تواند جنبه هاي مختلفي از زندگي فرد را در برگرفته و در آنها تداخل نمايد. افسردگي با احساس بي ارزشي، گناه افراطي، تنهايي، غمگيني، نااميدي، ترديد در (كفايت) خود و احساس گناه مشخص مي گردد. افكار خودكشي نيز ممكن است وجود داشته باشد. افسردگي معمولي ممكن است از چند دقيقه تا چند روز طول بكشد. همه ما گاهي احساس دلتنگي و غم مي كنيم. اين احساسها جزء طبيعي وجود انساني است. از سوي ديگر، نوعي از افسردگي كه تشديد يافته و براي دوره هاي زماني بيشتري تداوم مي يابد، مي تواند شكل ناسازگارانه ای از افسردگي بوده و متفاوت با افسردگي ‌«روزمره» باشد. براي اين نوع خيلي شديد افسردگي مي توان از طريق يك متخصص بهداشت رواني، چاره اي انديشيد.

علل افسردگي:

₪ فقدان های قابل توجه

₪ انتظارات غير واقع گرايانه

₪ يأس

₪ فقدان كنترل بر محيط. شخص فكر مي كند كه نمي تواند كاري براي تغيير حوادث نامناسب زندگي اش انجام دهد.

₪ تفكر منفي كه به صورت تدريجي خود تخريب گر مي گردد.

₪ ناكامي درك شده

نشانه هاي افسردگي:

نشانه هاي عاطفي:

₪ غمگيني

₪ احساس گناه

₪ نوسانات خلقي

₪ نااميدي

₪ اضطراب

₪ خشم

₪ درماندگي

نشانه هاي جسماني:

₪ خواب بيش از حد زياد يا بيش از حد كم

₪ خوردن افراطي يا فقدان اشتها

₪ يبوست

₪ كاهش يا افزايش وزن

₪ چرخه هاي نامنظم قاعدگي

₪ فقدان تدريجي ميل جنسي

نشانه هاي رفتاري:

₪ گريه هاي بدون دليل واضح

₪ كناره گيري از ساير مردم و موقعيت هاي جديد

₪ به آساني دستخوش خشم شدن

₪ فقدان انگيزه جهت پيگيري اهداف

₪ عدم علاقه به آرايش ظاهر شخصي

₪ مصرف مجدد داروهاي (مخدر) يا الكل

افكار و ادراكات خود تخريب گرانه:

₪ احساس بازنده بودن

₪ انتقاد مكرر از خود

₪ يأس

₪ احساس درماندگي و نااميدي

₪ سرزنش خود به خاطر اتفاقات ناخوشايند

₪ بدبيني نسبت به آينده

چگونه برافسردگي غلبه كرده و نگرشي مثبت پيدا كنيد:

₪ ازعلت افسردگي خود آگاه بوده و سعي كنيد نسبت به آينده خوش بين باشيد‍، افكار منفي خود را شناخته و آنها را با افكار مثبت تعويض كنيد. بر تجارب مثبت تمركز كنيد.

₪ فهرستي از تكاليف مثبت هفتگي تهيه كنيد.

₪ از نظر اجتماعي فعال باشيد.

₪ جدولي از فعاليت هاي روزمره هفتگي تهيه كنيد و افزودن فعاليت هاي اجتماعي را فراموش نكنيد.

₪ تفريحاتي براي خود پيدا كنيد.

₪ بطور روزانه ورزش كنيد.

₪ هرگاه احساس تنش مي كنيد، از روشهاي خود آرام بخشي استفاده كنيد. به عنوان مثال، براي چندين دقيقه و تا زمان ايجاد آرامش در كل بدنتان بطور آرام و آهسته نفس بكشيد.

₪ اهداف واقع گرايانه اي انتخاب كنيد.

₪ براي فعال نگهداشتن خود، كاري داوطلبانه انجام دهيد.

₪ بپذيريد كه هركسي توانايي هاي متفاوت خود را دارد و شما بر ويژگي ها و اعمال مثبت خودتان تمركز كنيد.

₪ به هنگام بيان خشم، جرأتمند باشيد.

₪ سعي كنيد نقاط قوت خود را شناخته و توسعه دهيد.

₪ اگر علايم افسردگي تداوم يافت از كمك هاي حرفه اي و تخصصي استفاده كنيد

چگونه مي توانم به يك فرد افسرده كمك كنم؟

₪ به فرد افسرده نگوئيد كه مي دانيد او چه احساسي دارد. زيرا ممكن است كه اين امر او را نسبت به شما خشمگين كند.

₪ حمايت كننده و شكيبا باشيد.

₪ اجازه دهيد كه شخص افسرده از علاقه و نگراني شما نسبت به خودش آگاه شده و دريابد كه شما در مواقع لازم جهت كمك به او در دسترس هستيد.

₪ شخص افسرده را تشويق كنيد كه بدنبال كمك حرفه اي باشد. البته اگر علايم افسردگي پايدار بوده و در عملكرد هاي روزمره ايجاد اشكال كرده باشد.

ترجمه: مجید علیلو

کارشناس دفتر مرکزی مشاوره وزارت علوم

وزارت علوم و تحقیقات و فناوری

http://www.m-narjes.org/peyke%20salamat/ravan/ravan14.htm

روان شناسي شفا

2007-10-27T14:42:00.000+03:30

آيا تاكنون از خود پرسيده ايد كه پشت پنجره فولاد چه خبر است كه هر از چند گاهي فردي بيمار و عليل كه سالها درد و رنج بيماري را همراه داشته بي هيچ دارو و درمان از جاي بر مي خيزد و زائران به منزله تبرك و تيمن اشيا و حتي لباسهاي او را با خود مي برند . به راستي در آنجا چه اتفاقي مي افتد ؟ آيا دستهاي شفا بخشي با انرژي درماني ، بيماران دخيل بسته به آن جا را از درد و غم ساليان رهايي مي بخشد؟ يا اين كه فضاي آماده محيط كه از هر طرف ناله اي بلند است و از هرسري صدايي رو به آسمان و هرنگاه اميدوار خيره شده به پنجره و هنگامه ذكر و دعا و نيايش و ... همه اينها دست به دست هم داده و اثرات تلقين آن گاهي يكي را به هيجان مي آورد و از جاي بر مي خيزد و مي رود و .... و دراين بين ، چه داستانهايي كه نقل نمي شود و چه خرافه و دروغهايي كه در آن وارد نمي شود !

در خصوص پديده شفا ، محيطهاي پژوهشي دنيا همچنان در سردرگمي و حيرت مانده اند زيرا آنان از يك طرف آنچه كه در آزمايشگاه قابل تجربه و تكرار نباشد، علم نمي دانند ، از طرف ديگر مشاهده مي كنند هر از چندگاه چنين پديده اي اتفاق مي افتد و طي آن افرادي كه از درمانهاي جسمي متعدد و متخصصين مختلف نتيجه نگرفته اند اكنون شفا يافته، هيچ اثري از بيماريهاي گذشته در آنان باقي نمانده است .

عده اي سعي كرده اند با يافته ها و تئوريهاي علمي دقيق و پيچيده ، گوشه هايي از اين اتفاقات را توجيه نمايند و در اين راه آن را به مسائل فيزيولوژيك ، سلسله اعصاب و غدد درون ريز ، هيجانها و ... ارتباط مي دهند . هرچند برخي از اين يافته هاي علمي درمورد شفا يافتگان صحيح است ، اما همه مطلب نيست ، در هر حال ،نگاه علمي به مسائل ، چنين اجازه اي را نمي دهد كه اين تئوريها را از ابتدا و بدون بررسي رد كنيم . اما آنچه مسلم مي باشد اين است كه تا آن زمان هيچ اصراري به مطابقت دادن پديده شفا با تئوريهاي علمي و تجربي ، معقول و منطقي نيست و به دنبال تبيين روانشناختي محض گشتن نيز به بي راهه رفتن است . بنابراين ، با توجه به اعتقادات اسلامي ، كه خداوند را ناظر اعمال و آگاه به احوال خود مي دانيم ، بهترين ديدگاه آن است كه پديده شفا را جزو معجزات و خوارق عادات بدانيم كه بنا به حكمت ، مشيت و مصلحت الهي انجام مي گيرد . كما اين كه نمونه هاي بسياري تاكنون واقع شده است « از معجزات پيامبران و اولياي الهي گرفته تا اقدامات برخي بندگان صالح خداوند كه علت ظاهري هريك همچنان بر ديگران پوشيده مانده است».

در مورد پديده شفا در علم روانشناسي توضيح مشخص ديده نمي شود ، به ويژه آن كه عمده روان شناسي امروز ، برگرفته از تجربيات و نظريات دانشمندان مزبور است كه با اين گونه مسائل تقريبا بيگانه اند . با اين حال مبحثي وجود دارد تحت عنوان پاراسايكولوژي که مسائل روحي رواني مربوط به ماوراء الطبيعه به معناي لغوي كلمه را مطالعه مي كند . مانند تله پاتي ، انرژي درماني ، غلبه برجاذبه زمين و حركت دادن اشيا يا تمركز و ...

نكته قابل ذكرآن كه پديده شفا خاص دين مبين اسلام نبوده و نمونه هاي زيادي در ديگر اديان الهي كه مرتبط با منبع وحي مي باشند نيز ديده شده است .

نكته مهم ديگر در اين بين توجه به عدم اختلاط خرافه با حقيقت است كه متاسفانه بعضي عوام ، دچار آن شده و برخي فرصت طلب نيز از ساده دلي و صفاي قلب آنان سوء استفاده كرده و به جهت رونق بازار خود ، حقايق و واقعيات موجود راكم و زياد مي كنند . موضوع مورد توجه در اين زمينه روان شناسي فرد شفا يافته قبل و بعد از شفا گرفتن است . روحيات و طرز نگرش و اعتقادات خود كه حاكي از روحيه اميد ، احساس امنيت سعي در آماده نمودن خود از نظر معنوي ، توجه به عبادات ، مراقبه ، تفكر ، اعتقاد به اين كه خداوند نسبت به بندگانش رحيم است و بيش از آن كه توبيخ كننده باشد مهربان است قبل از شفا يافتن قابل تامل است . از طرف ديگر فرد شفا يافته با روحيه اي بالا ، عزمي جزم تر ازهميشه ، با نشاط و پرانرژي ، آماده كار وتلاش ، معتقد به داشتن پشتوانه اي محكم و با اعتماد به نفس ، به زندگي عادي خود باز مي گردد و با حضور جديدش باعث ايجاد روحيه اميد زندگي و تلاش وتوكل در ديگران نيز مي شود
منبع:
ماهنامه بين المللي زائر/ شماره 95

نقش نیایش در درمان

2007-10-27T14:35:00.000+03:30

نقش نیایش در درمان

از قدیم الایام درکنار طب رایج دنیا علوم دیگری هم به رشد وتکامل خود ادامه داده اند که در چند دهه اخیر بیشتر به آنها توجه شده است. علم پزشکی در دهه های اخیر به حدی بر روی روشهای درمان فیزیکی متمرکز شده که گاهی به نظر می رسد که جنبه های روانی و غیر فیزیکی انسان بیمار به فراموشی سپرده می شوند . ناتوانی دانش آکادمیک پزشکی در بسیاری از جنبه ها باعث شده است که توجه به این گونه علوم رونق بیشتری پیداکند.

در روزگارگذشته نقش دوگانه روحانی وپزشک را یک نفر به نام « کاهن » ، « مرد مقدس » ویا « طبیب قبیله » و... انجام می شده است، اما باگذشت زمان جدا شدن پزشکی ومذهب در واقع تخصصي شدن هركدام ازاين مقولات، به هنگام درمان جسم، پزشكان ازبعدمعنوي بشرتقريباً غافل شدند.اقدامات صحيح بهداشتي ازوجودانسان ريشه مي گيرد.وجودي كه فردراازنظر جسمي، روحي ومعنوي كامل مي داند. لذابراي اعمال اقدام بهداشتي صحيح بايد به جنبه روحي ودرمان روح فردهم توجه بسيارداشت.

دراين فرصت قصد داريم به روشهاي موازي با درمانهاي معمول پزشكي درمواجهه با يكي ازبزرگترين تنشهاي انسان يعني بيماري خصوصاً بيماريهاي صعب العلاج اشاره كنيم. ازجمله روشهايي كه مي تواندبه موازات درمانهاي پزشكي معمول اثربخشي فراوان داشته باشد نيايش درماني است كه به معناي تقويت بعد روحي ومعنوي بشربه منظور دستيابي به مراتب بالاترمعنوي، روحاني وكسب عزت نفس وهدفدارشدن فعاليتهاي وي است.

دانشمندان علوم رفتاري چندسطح ازنيازهاي انساني راتعريف كرده اند. ازجمله نيازهايي كه درتقويت ياتحليل بعدرواني فرد دخيل است مي توان به مواردزيراشاره كرد:

نيازبه داشتن هدف درزندگي

نيازبه داشتن عشق وايثار

نيازبه ايثاروعفو

نيازبه اميدوخلاقيت

اين نيازهاي معنوي درسلامت و بيداري وجود دارند وتنها گاهي كمرنگ وياپررنگ تربه نظرمي رسند.

1- نيازبه داشتن هدف درزندگي:

بيشترافرادهنگام بروزمشكل به مرورزندگي خود مي پردازند وسعي دريافتن مفهومي براي زندگي خود مي كنند. بنابراين جستجوجهت يافتن معناوهدف درزندگي مي تواند نيروي بالقوه اي درفرد براي مبارزه با بيماري فراهم آورد.

2- نيازبه عشق وايثار:

اين مسئله خصوصاً درموردافرادي كه ازبيماريهاي مزمن رنج مي برندشايعتراست. فرآيند بدخيم بيماري باعث كاهش تماسهاي انساني پرمفهوم شده ودرنتيجه بيماراحساس دوري از خداوند خواهد كرد. اين انزوا وتنهايي نوعي حالت تفاوت باديگران ويااحساس انسان نبودن را به وجودمي آورد. آنهافكرمي كنندبراي هيچ كسي اهميتي ندارند. بنابراين نيازدارندكه به اطمينان مجددي درموردعشق وايثاردست پيدانموده ومجالي براي دريافت عشق بيابند.

3- نيازبه اميد وخلاقيت:

خلاقيت مربوط به آينده است. همه بيماران خصوصاً بيماران بدحال نيازبه اميد دارند. اميد برخي آرزوها را شامل مي شود:

اميد به بهبودي

اميد به خلاصي ازدرد

اميد به زندگي بعدي

اميد مي تواند براي انجام برخي ازكارها مانند نوشتن وشعرگفتن ويا يافتن راهي جهت جبران روابط گذشته باشد. گاهي مابه علت بي توجهي به نيازهاي روحي بيمارمان،ابهام درشناخت مفاهيم اعتقادي مانندقضاوقدرورحمت خداوند،ازاينكه پاسخ مناسبي براي سوالات اونداشته باشيم،مضطرب مي شويم واصلاً وارداين مباحث نمي شويم.

باانجام اقدامات ذيل مي توان به نيازهاي معنوي بيماران توجه كرد:

كمك به آنها درايجادوتداوم ارتباط معني دارباخداونددرهنگام رويارويي بامشكلات وتنشها.

حمايت ازآنهادربرقراري پيوندهاي مذهبي وپرستش خداوند.

كمك به آنهادربيان وياكشف احساسات مذهبي شان.

همه انسانها فطرتاً مومن هستند، حتي اگرادعايي برمذهبي بودن نداشته باشند. بنابراين نبايد تصوركردكه اگربيماري ادعاي لامذهب بودن دارد،نيازهاي معنوي ندارد.

مذهب واعتقادات معنوي برتمام جنبه هاي زندگي فرد ازقبيل عادات روزانه، رفتارهاي بازدارنده وتشويق كننده، مرجعي براي انديشيدن درمورد خود و جهان، پذيرش حيات، با معني و مفهوم انگاشتن زندگي، تقويت اعتقادات فرد براي ارزش گذاري خود، تشويق به واقع گرايي، آماده سازي فردبراي زندگي واميدواري موثراست.

بنابراين اگربا يك بيماردرمنزل و يا بيمارستان سرو كارداريد وازاو مراقبت مي كنيد، به خاطر داشته باشيد كه همواره حالات وروحيات معنوي اورا درتمام لحظات حمايت كنيد. حتي وي را تشويق به انجام فعاليتهاي مذهبي وديني مانند خواندن نماز، دعاكردن، صدقه دادن، نذري دادن، خلوت كردن با خداو... نماييد.

درتمام لحظات بيماري (حتي دراتاق عمل) سعي كنيداشيا و وسايلي راكه ازنظراومقدس ومذهبي هستندازوي جدانسازيد. اين وسايل شايد درحد يك گردن بند مذهبي، يك تكه پارچه سبزمتبرك، يك كتاب دعاي كوچك و... باشد.

سعي كنيددرتمام لحظات بيماري وي او را ازنظرعاطفي مورد توجه قراردهيد و به اوبفهمانيد كه چقدردوستش داريد و براي سلامتي اونگران هستيد.

توصيه شده كه حتي اگربيمارشما بيهوش است، بربالين وي با صداي بلند دعا بخوانيد و مرتباً دستها وصورت اورا لمس كنيد. مطمئن باشيد تأثيرصداي شما درحين خواندن دعا ولمس و اظهارمحبت شما به بيمارحتماً ازطرف وي احساس خواهدشد.

خواندن دعا ونمازنه تنها درحين بيماري بلكه به هنگام بروزشداند و مشكلات روزمره نيزتأثير فراواني درافزايش سطح روحيه شما در رويارويي مشكل دارد. برقراري پيوند مذهبي باخدا و ائمه به هنگام بروزمشكلات وتنشها باعث ايجاد دلگرمي واحساس داشتن پشتوانه هاي قوي مذهبي مي گردد ، فرد را به حل مشكل اميدوارمي كند و نسبت به نيروهاي ماوراء الطبيعه معتقدتر مي سازد.

تقويت احساسات مذهبي موجب تقويت احساس توكل به لطف واحسان بي پايان آفريننده هستي شده وبه فرداين حس راتلقين ميكند كه درجهان به اين بزرگي او تنها نيست وهم او كه او را آفريده از وي دستگيري و مراقبت خواهد كرد واوهيچ گاه فراموش نخواهد شد.

ارتباط نزديك با خدا وجهان معنويت به هنگام بروزمصائب وشدائد اين تفكرمثبت را درهرفرد پاك وباايماني القامي كند كه هيچ اتفاقي دراين جهان بي علت وحكمت نيست هرچقدر ما ازآن آگاه نباشيم وبه راستي ازپس هرسختي آساني است وتنها با توكل به ذات مقدسش آشوب درون انسان ازاصل گسيخته، آرام خواهد شد.

منابع

1- ايلخاني، مهناز، تسلي دهندگان، انتشارات گلبان، 1381

2- ايلخاني، مهناز، بررسي تأثيرروشهاي آرامسازي برروي درد بيماران سرطان بستري دربخشهاي سرطان بيمارستانهاي منتخب آموزشي تهران، پايان نامه،1370

3- شفر، مارتين، فشاررواني، ترجمه: بلورچي، پروين، انتشارات پاژنگ، 1367

4- گواين، شاكتي، تجسم اخلاق، ترجمه: خوشدل، گيتي، ناشرمترجم، چاپ دوم، 1371

تمرين تقويت اراده

2007-10-11T22:01:00.000+03:30

در طول مدت سه يا چهار روز، چند لحظه آرامش و استراحت كه صرف تفكر خواهيد كرد، براي خود در نظر بگيريد. بهتر است اين لحظات شامل ساعات اول روز، صبح ها باشد.در سكوت اتاق يا اداره ی خود، در كمال صحت و بدون چون و چرا خود را امتحان كنيد. ترازنامه و بيلان وضعيت روحي خود را تنظيم كنيد.

سعي كنيد خودتان را به شخص خودتان آنطور كه مي خواهيد معرفي كنيد. خود را ميان اشتغالات مختلف خود نه به صورت فردي بي تصميم و لا قيدي كه شايد در حال حاضر هستيد، بلكه به صورت فردي مصمم، آرام، با پشتكار و كاملاً مسلط بر خود تصور كنيد.

هر روز چندين بار 20 يا 30 بار پشت سر هم تكرار كنيد: «كسب نيروي ارادهء آهنين براي من آسان است من بطور منظم اراده ام را تقويت مي كنم در نتيجه چنان محكم و استوار مي شود كه هيچ نمي تواند آن را متزلزل كند. آنچه را كه به نظرم انجام دادني است انجام مي دهم، هيچ قدرتي نمي تواند مرا از آن باز دارد.»

سوء استفاده عاطفی

2007-10-11T21:00:00.000+03:30

سوء استفاده هررفتاری است که به قصد ایجاد کنترل وانقیاد یک انسان دیگر انجام می گیرد و می تواند استفاده ازترس ، توهین وتجاوز کلامی یا جسمی را شامل شود .سوء استفاده عاطفی نوعی سوء استفاده است که ماهیتا عاطفی و هیجانی است نه جسمی . سوء استفاده عاطفی هر چیزی را شامل می شود. سوء استفاده کلامی وانتقاد گونه وفنون ظریفتری چون سرزنش ، دستکاری وترشرویی همه مثال هایی از سوءاستفاده عاطفی هستند.

سوء استفاده عاطفی مثل شستشوی مغزی است که درآن بطور منظم اعتماد به نفس ، ارزش شخصی ، اعتماد به دریافت های شخصی و خود پنداره افراد تخریب می شود . سوء استفاده عاطفی چه بوسیله زخم زبان وتحقیر مداوم انجام گیرد و چه بوسیله تشر زدن یا تحت عنوان « راهنمایی » ،« آموزش » و « پند » ، نتیجه همیشه یکسان است . درواقع سوء استفاده شونده ، هویت و ارزش شخصی خود را ازدست می دهد .سوء استفاده عاطفی به هسته درونی شخص آسیب وارد می کند ، زخمهایی ایجاد می کند که عمیق ترو مزمن تر ازجراحت های بدنی است.

روان درماني چيست؟

2007-10-11T20:39:00.000+03:30

روان درماني چيست؟

روان درماني به شيوه هايي گفته مي شود که در آن مشکلات رواني و عاطفي از طريق بيان مشکلات به يک درمانگر و گفتگو با او درمان مي گردد. روان درمانگر به شناخت شما از خود و بهتر شدن توانايي مقابله تان کمک مي کند.

اهداف روان درماني عبارتند از:

- تغيير الگوهاي آسيب زاي رفتاري

- بهبود احساس ارزشمندي

- حل و فصل تعارض ها

روان درماني به يادگرفتن مسائلي در مورد خودتان کمک مي کند. در بعضي از موارد، شما ياد مي گيريد که چگونه گذشته را درک کرده و آن را با زمان حال تطبيق دهيد. در موارد ديگر شما از آن دسته از پاسخهايتان که مشکلاتي را در زندگي شما ايجاد مي کنند آگاه شده و شيوه هاي تغيير آنها را ياد مي گيريد.

چگونه يک درمانگر انتخاب کنيم؟

درمانگر شما بايد شخصي باشد که در حضور او احساس آرامش کنيد. درمانگرها شامل افراد زير هستند:

روانپزشکان، روانشناسان، پرستاران روانپزشکي، مددکاران اجتماعي، مشاوران آموزش ديده، بسياري از مردم از اشخاصي که عقيده آنها را مي پذيرند، اسامي درمانگران را بدست مي آورند.

اين اشخاص عبارتند از:

- دوستان

- اعضاي خانواده

- پزشکان

حتي با وجود کمک گرفتن از ديگران هم، پيدا کردن يک درمانگر خوب امر بسيار شخصي مي باشد. مراقب باشيد روان درمانگران زيادي وجود دارند که صلاحيت کافي براي اين کار ندارند. مطمئن باشيد شخصي که شما به عنوان يک درمانگر انتخاب مي کنيد، حتماً داراي مجوز کار باشد و اعتبار کافي براي اين امر داشته باشد.

ممکن است که شما قبل از اينکه يک درمانگر انتخاب کنيد، با درمانگران زيادي صحبت کنيد. هنگامي که با اولين درمانگر ملاقات مي کنيد، درباره مطالب زير از او بپرسيد:

- حق الزحمه

- نوع درماني که او براي شما بکار مي برد

- مجوز قانوني کار مخصوص درمانگران

به همان اندازه که شما مسائل شخصي خود را براي درمانگر بيان مي کنيد، انتظار داريد که به همان اندازه هم او در اين رابطه با شما صحبت کند. به مسائل زير با دقت توجه کنيد:

- چگونه درمانگر با شما ارتباط برقرار مي کند.

- به چه نحوي شنونده سخنان شماست.

- درجه راحت بودن شما با درمانگر.

داشتن مقداري احساس تنش و عصبيت در جلسه اول طبيعي است اگر درمانگر داراي صفاتي است که فکر مي کنيد آن صفات نخواهند گذاشت احساسات خود را براحتي بيان کرده و يا به درمانگرتان اعتماد کنيد، بهتر خواهد بود که درمانگر ديگري انتخاب نمائيد.

در اولين جلسه به احساسات خود اعتماد کنيد. از احساسات خودتان خود به عنوان يک راهنما جهت تصميم گيري در مورد ادامه کار با آن درمانگر و يا تغيير او استفاده کنيد.

به محض پيداکردن شخصي که در حضور او احساس آرامش مي کنيد، ضمن گشودن دريچه هاي ذهن خود شرايط را براي اعتماد به درمانگر مهيا کنيد. رک و صريح بودن در امر درمان نکته اي بسيار مهم است.